De wonderbaarlijke sluiptocht van het V.O.C.-fregat Ter Goes

tergoesIk heb getwijfeld: moet ik aan dit boekje aandacht besteden? Of haalt iemand een grap uit? Om iets uit te geven moet je wel kunnen schrijven. Ad van Buuren zegt als voorlichter gewerkt te hebben bij de Rijksoverheid, en ook voor de culturele redacties van de ‘Haagse Courant’ en ‘Het Binnenhof’ actief geweest te zijn. Op zich al een vreemde combinatie. Maar ik vind het nog merkwaardiger, als Van Buurens ‘novelle’ over het VOC-schip de Ter Goes onleesbaar blijkt.

Kunt u zich mijn dilemma voorstellen? Negeren, niets over schrijven, is een optie. Maar ik zie persberichten voorbij komen: ‘Oud-journalist beschrijft Vaderlandse Geschiedenis. Ad van Buuren vertelt op prettige wijze de geschiedenis van het VOC-Fregat ‘Ter Goes’. Natuurlijk, reclameteksten moet je wantrouwen. En of iets op ‘prettige wijze’ wordt verteld, dat bepaal ik zelf wel. Eigenlijk vind ik, dat in dit geval niet alleen de lezer, maar ook de boekverkoper moet worden gewaarschuwd. Dit misbaksel mag u uw klanten alleen aanbieden met de sticker ‘onleesbaar’ op de cover.

Zo erg? Ja, zo erg.

De ondertitel op de cover: ‘Novelle van de avonturen van een V.O.C.-schip in de tweede helft van de 15e eeuw’. Dat kan dus niet. Het verhaal blijkt zich vlak voor en in het Rampjaar 1672 af te spelen. Enkele zinnen maken duidelijk, dat dit boek nooit op deze manier had mogen verschijnen.

1. (pag. 8) ,,En als er niet of nauwelijks gesprekken meer mogelijkheden waren, zat er niets anders op dan proberen het volk en het land bij elkaar te houden. Het rommelde en gistte in de Hollandse samenleving en dat ontaarde (sic) langzamerhand in een mopperende stemming onder het volk, dat weer resulteerde in het naderhand voor die tijd zo karakteriserende, gevleugelde en de nu onder de hand geschiedkundige opmerking: ‘Het land is reddeloos, de regering radeloos en het volk redeloos…’ (1672!)”

2. (pag. 10) ,,Al met al moest de werksfeer aan boord dragend zijn voor passagiers c.q. bemanning en aanvaardbaar op peil gehouden worden.”

3. (pag. 30) ,,Inmiddels was de voorjaarszon opgeklommen en zette de wijde omgeving in een helder licht en keerde het toegesnelde, nieuwsgierige volk, schreeuwend en lachend, vuisten ballend tegen het nu trotse fregat dat langzaam, maar wel zeker haar weg voortzette (…).”

4. (pag. 57) ,,Het eerste gedeelte van de krijgslist van de Admiraliteit van Holland was gelukt en hielden de adem in voor het tweede deel.”

Schrijven is meer dan letters en woorden achter elkaar zetten. Jammer dat Ad van Buuren dat niet weet. De geschiedenis van zijn VOC-schip – de binnenlandse sluiproute van Middelburg naar Den Helder, de aanslagen onderweg, de zeeslag, de ongelukkige ondergang – biedt stof voor een mooi verhaal.

Pagina 69: ,,Deze wijze van ondergaan voor de kust van Kijkduin is diep tragisch en met geen pen te beschrijven.” Als Van Buuren die conclusie nu voor zichzelf had getrokken, dan waren er verder ook geen ongelukken gebeurd.

Ad van Buuren: De wonderbaarlijke sluiptocht van het V.O.C.-fregat Ter Goes. Novelle over de avonturen van een V.O.C.-schip in de tweede helft van de 15e eeuw – Uitgeverij Calbona, 72 pagina’s, 10,- euro.

 

Dit bericht is geplaatst in Historische roman, Proza met de tags . Bookmark de permalink.

0 reacties op De wonderbaarlijke sluiptocht van het V.O.C.-fregat Ter Goes

  1. John Brosens schreef:

    Zo zie je maar weer: een goede redacteur is onmisbaar. Het kost de uitgever (soms de individuele auteur) een paar centen, maar dan heb je ook iets waarmee je naar buiten kunt treden…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.