Zeeuwse Boekenprijs 2012

Ik behoorde zaterdagavond tot het selecte gezelschap dat cabaretière Katinka Polderman nooit eerder bezig had gehoord. Ik vond haar zegzingende poepenpijp-optreden tijdens de avond van de Zeeuwse Boekenprijs in de Zeeuwse Bibliotheek in Middelburg verrassend. Maar was haar ook weer snel vergeten. Want de echte verrassing kwam even later: Maan Leo (foto Lex de Meester) won met haar boek Ik ben Maan de Zeeuwse Boekenprijs 2012.

De winnares brengt me enigszins in verlegenheid. Namelijk: ik heb haar boek niet gelezen. Zij was voor mij de grote onbekende in het gezelschap van vijf genomineerden. Ik had haar ergens in een filmpje zien figureren, waarvan me vooral is bijgebleven dat ze het ongegeneerd over haar grote borsten had. Ze deed dat wat mij betreft een stuk verfrissender dan de cabaretière van dienst.

Maan Leo heeft gefigureerd in de 34ste Schrijverscorner op dit weblog. Daar schreef ze: ,,Maan is 25 jaar, biseksueel, superslim, vaak een bangerik en nog veel vaker een beetje leugenachtig. Daarnaast is ze stout (ze houdt van bdsm), valt ze op oudere mannen, haat ze kinderen, is ze fan van David Foster Wallace, stottert ze en heeft ze ongelooflijk grote borsten. Maar Maan heeft een Quarter Life Crisis, dus moet ze zich van haar psycholoog binnenstebuiten keren. En dat doet ze in sneltreinvaart – niet bij hem op de bank, maar in de 17 overdonderende hoofdstukken van deze eigenwijze en hartverwarmende shock novel.”

Die tekst sprak me wel aan. Maar het voornemen om haar boek te gaan lezen bleef een voornemen. Foutje, toegegeven. Maar met die beperking in gedachten blijf ik het best een gedurfde stap van de jury van de Zeeuwse Boekenprijs vinden, om voor haar te kiezen. Niemand, maar dan ook echt niemand had de juryleden een verwijt kunnen maken, als ze anders hadden gekozen. Want de overige vier genomineerden heb ik toevallig wel gelezen, en ja, voor mij hadden ze alle vier mogen en kunnen winnen. Ik noem ze hier nog een keer: Licht/Light van Jan van Munster, Café Walraven van Jan van Rijsingen, Hier, 20 jaar Bløf van Ernst Jan Rozendaal en Een meedogenloze vrede van André van der Veeke. Als u de zoekfunctie op dit weblog gebruikt, kunt u lezen wat ik eerder dit jaar over die boeken heb geschreven.

Goed, Maan Leo dus (op de foto met commissaris van de koningin Karla Peijs, foto Lex de Meester). Ze straalde in haar mooiste jurk, had het niet verwacht, en maakte in alle commotie een zelfverzekerde indruk. Ik heb weer een voornemen, maar nu echt: ik ga haar boek lezen. Juryvoorzitter en commissaris van de koningin Karla Peijs reikte haar laatste Zeeuwse Boekenprijs uit. Ze zei over de winnares: ,,Met haar on-Nederlandse barokke stijl, grillige maar ook weloverwogen romancompositie en lef schreef ze een van de meest prikkelende debuten van de laatste tijd. Een boek met tomeloze literaire ambities, dwars, onorthodox en provocerend.” Ja ja, ik ben al bijna aan het lezen.

Voor de prijs waren dit jaar 46 titels ingestuurd. Dat hadden er meer kunnen zijn, maar enkele auteurs hadden te laat in de gaten dat ze hun boek voor de boekenprijs konden insturen. Zoals Terneuzenaar Jan Zegers, die met zijn debuutroman De worsteling naar geluk maar wat graag had meegedaan. Helaas, hij was te laat met zijn inzending. Ik kwam hem zaterdag tegen na de boekpresentatie van Oek de Jong in de Drvkkery in Middelburg. ,,Ja”, zei hij ook nog, ,,en de door de organisatie beloofde uitnodiging voor de avond van de Zeeuwse Boekenprijs heb ik nooit gekregen.” Als dat klopt, dan zit er nu iemand zich heel erg te schamen.

Traditiegetrouw maakt ook de PZC-Publieksprijs deel uit van het jaarlijkse boekenfeest. Net als vorig jaar was het ook nu weer een spannende race. Ik moet zeggen dat ik de Zeeuws-Vlaamse deelnemers met hun boek over Omer Gielliet danig heb onderschat. Strijdbaar, dat is een te licht woord. Ze wonnen, de Bressiaanders, met overmacht: Frans Meijaard (op de foto rechts), Reggie Corijn (links) en Wilma Valk (foto Lex de Meester) vergaarden in totaal 1497 stemmen. Natuurlijk, vertelde Frans Meijaard, hadden ze stemmen geworven in het bejaardentehuis. Maar dat mag, gelukkig. En ze gaan iets moois doen met de aan de prijs verbonden 1000,- euro. Joyce Muilenberg bleef met haar boek Parels van Zeeland steken op 1293 stemmen. Een indrukwekkend aantal, maar niet genoeg.

En dan was er nog een prijs. Nieuw, en toch ook weer niet. Tot dit jaar was er de Jan Bruijnsprijs, vernoemd naar de veel te vroeg overleden boekhandelaar en uitgever in Goes. Manda Heddema van de Koperen Tuin in Goes verzekerde dat de naam van Bruijns niet zal worden vergeten. Maar met ingang van dit jaar wordt wel de Prijs van de Zeeuwse Boekhandels/voorheen de Jan Bruijnsprijs toegekend. Voor die prijs komt niet langer de jury van de boekenprijs in actie, maar hebben de Zeeuwse boekhandelaren het zelf voor het zeggen. Deze eerste keer koppelden ze hun prijs niet zozeer aan een boek, maar aan een schrijver die volgens hen ongelooflijk veel voor het Zeeuwse boek heeft betekend: Kees Slager (foto Lex de Meester). Het was dan ook een oeuvreprijs. Landarbeiders, vissers, watersnood, dat zijn zijn grote onderwerpen. De winnaar (74 jaar) was wel enigszins in verlegenheid gebracht, zo’n oeuvreprijs geeft nu eenmaal het gevoel dat je oud en klaar bent. Oud misschien wel, maar klaar – denkt Slager – niet.

Dit bericht is geplaatst in Boekenprijs met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.