Schrijverscorner 42

Jan Zegers kwam afgelopen februari/maart als een duveltje uit een doosje het literaire landschap van Zeeland binnenvallen. Met een geromantiseerde vertelling over de moord in 1891 op de Catspoldersche dijk bij Terneuzen. Een liefdesdrama, met hoofdrollen voor Pieter de Kraker en zijn jonge vrouw Miete. De worsteling naar geluk werd goed ontvangen. Voor Jan Zegers smaakte dat eerste boek naar meer. Het zit eraan te komen. In deze 42ste Schrijverscorner geeft hij een voorproefje.

Biografie:
Jan Zegers, (1944) is getrouwd met Rina en samen hebben ze drie kinderen en vier
kleinkinderen. Jan is geboren in Driewegen, een dorpje onder de rook van Terneuzen. Hij is nog steeds woonachtig in Terneuzen.
Tijdens zijn werkzaam leven was hij bedrijfsleider bij een garagebedrijf. Na alle
mogelijke diploma’s op vaktechnisch gebied behaald te hebben bezocht hij de avondmavo en volgde diverse managementopleidingen.
Kort na zijn pensionering in 2004 begon hij enkele korte verhalen te schrijven en in  2011 maakte hij de overstap naar het schrijven van romans. Daar is een grondige voorbereiding van een jaar aan voorafgegaan.
Zijn debuutroman De worsteling naar geluk (ISBN: 978-94-91361-08-1) is verschenen
in februari 2012 en gaat over een waargebeurde moord in 1891 in Het Land van
Axel.
De verschijningsdatum van zijn tweede boek met als titel De stenen van Cruz de Ferro zwijgen is gepland in het voorjaar van 2013.

 

Korte beschrijving van het manuscript:

Het boek De stenen van Cruz de Ferro zwijgen is een misdaadroman. Het gaat over de aangrijpende jeugd van Hans Patteer, maar ook over een onbeantwoorde liefde, hilarische en sportieve gebeurtenissen en afrekeningen in het criminele circuit van Terneuzen. Het omspant de naoorlogse tijd waarin de secularisatie in Nederland plaatsvindt en alle seksuele taboes verdwijnen.
Hans gaat op zoek naar de zin van het leven en komt er achter dat hiervoor een pelgrimstocht naar Santiago de Compostela uitermate geschikt is. Hij wordt geconfronteerd met ontmoetingen, gebeurtenissen en verhalen die betrekking hebben op zijn jeugd en dan komt hij, tot twee keer toe, voor een duivels dilemma te staan.
Ook zal het de lezer duidelijk worden dat het eerste boek geschreven moest worden, om
het tweede te kunnen schrijven.
Het begint met een proloog.

*************************************************************

Twee fragmenten uit de proloog:

1) In 2011 ging voor Anna een lang gekoesterde wens in vervulling. Na alle verhalen die ik naar huis meegebracht had, toen ik met drie fietsvrienden en een begeleider de reis
eerder gemaakt had en de indringende programma’s op de TV die aan dat onderwerp
gewijd waren, wilde ze zelf de sfeer van de camino naar Santiago proeven.

2) Bij de Cruz de Ferro hebben we eerst nog een missie te volbrengen. Over die ene meegenomen steen had ik Anna alles verteld. Ze stond volledig achter mijn beslissing, hoe
moeilijk die ook was. Ik had het beloofd en ze wist dat ik daar niet op terug kon komen.
Ik had nog een tweede steen bij me. Daar had ik Anna niet over verteld. Voor die opdracht
stond ik alleen.

 

Fragment uit hoofdstuk 21:

Gijs pakte zonder moeite de draad weer op: ,,Hoswan was aan het vertellen. Ja, daar was ik gebleven. Hij zei: ‘Voor mij wordt het steeds moeilijker om prostituees uit het buitenland te krijgen en er komen ook steeds minder klanten. De route van de mensenhandel is kortgeleden opgerold en mijn contactpersonen zitten allemaal vast. Ik ga andere dingen doen.’ Toen kwam de aap uit de mouw. Hij zei: ‘En nu moet je goed luisteren. Ik wil…. Nee, ik bedoel, je moet opdonderen uit Terneuzen en ik neem je handel over zonder er een cent voor te betalen. Is het niet goedschiks, dan is het kwaadschiks. Als
je klikt of iets loslaat, tegen wie dan ook, dan weet je wat er met je gebeurt.
Ik heb die verhalen niet verteld omdat ze zo spannend zijn, maar om je te laten
weten hoever ik durf te gaan. Ik wil je, en dat is al vanaf morgen, nooit meer
in Terneuzen zien. De huur van je pandje waaruit je handelt, zal morgen worden
stopgezet en ik word de nieuwe huurder. Jouw medewerkers gaan dan voor mij
werken’.”
,,Toen gebeurde er iets met mij”, vervolgde Gijs en daarna stopte hij met praten en begon op een verschrikkelijke manier te hoesten. Hij had zijn zakdoek nog in zijn hand, zodat hij het ergste kon verbergen en wat dempen. Ik haalde een glas water en een poosje later was
hij gekalmeerd.
Hij praatte verder met een hese stem: ,,Er kwam een verschrikkelijke woede in mij op…”

 

www.jan-zegers.nl

Dit bericht is geplaatst in Schrijverscorner met de tags . Bookmark de permalink.

0 reacties op Schrijverscorner 42

  1. Pierre Rammeloo schreef:

    Leuk bezig Jan….we gaan zeker lezen succes.

  2. Els den Hamer schreef:

    Je bent een duizendpoot Jan. Petje af hoor! Je boek wordt een kerstkado voor mijn moeder (sssttt, niet verder vertellen).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.