Wim Hofman (135): Bij het geluid van een kettingzaag

Wim Hofman (1941) is schrijver, illustrator, kunstenaar. In zijn rubriek in de PZC geeft hij wekelijks een proeve van zijn kunnen: in woord en beeld. Die PZC-column wordt elke woensdag op Zeelandgeboekt geplaatst. Een selectie van zijn columns verscheen eerder in boekvorm onder de titel Bramen plukken.

En alle bomen waren voorzien van een fluorescerend  merkteken, dus iedereen had het kunnen zien en weten. Nu ja, boomkap,  we gebruiken kettingzagen.

*****************************

Bij het geluid van een kettingzaag

door Wim Hofman

De Grote Wegmanager zegt:

Alle zieke bomen moeten om. Alle bomen moeten om. Ze zijn oud en er zit overal wel een plekje aan. Daarom gaan ze uit voorzorg om. Alle bomen moeten weg.

De bomen op de dijk staan scheef. Dat is gevaarlijk. Teken van moeheid en ziekte. Het is net als met oude mensen. Voordat je het weet, vallen ze om. Daarom zagen we ze af. Eerst de gevaarlijke takken en daarna de rest. Bovendien staan ze in de weg. De weg is veel te smal.  En het fietspad moet verbreed worden met al die e-bikes. En dan de wortels van de bomen door het asfalt: levensgevaarlijk is dat.

Alle bomen moeten om. Straks valt nog zo’n populier op een auto of, baf, op een Duitse fietser. Wilhelm draagt wel een helm, grapje, maar zo’n boom! Stel je voor! We krijgen onherroepelijk een slechte pers en weg is niet alleen Wilhelm, maar ook Otto en Heinrich en Gretchen. Bomen zijn op de keper beschouwd slecht voor het toerisme. En owee als ze merken dat zo’n boom ziek was. Dan zijn de rapen gaar. En dat kunnen we niet hebben, wel?

De bomen moeten om. Dat zegt de Gemeente. En ook het Wegschap.  Er hing hier een papier op een boom, met een punaise, nou ja, die boom is nu weg. Maar er was een papier en daar stond  duidelijk op: dan en dan, boomkap. En alle bomen waren voorzien van een fluorescerend  merkteken, dus iedereen had het kunnen zien en weten. Nu ja, boomkap,  we gebruiken kettingzagen.

Bomen staan altijd in de weg. Ze geven schaduw en in die schaduw wil niets groeien. En dan de bladeren. Aan één boom zitten weet ik hoeveel bladeren. En wie ruimt die op? Allemaal vuilnis, al die takken en bladeren: het hoeft maar even te waaien. Zeeland is geen bomenland. Boeren willen geen bomen en de industrie wil geen bomen en campings willen geen bomen en men wil geen bomen op parkeerterreinen en in een moderne tuin staat ook geen boom.

En ze hebben niet voor niets alle bomen in de Hedwigepolder omgelegd. Zo krijgen we te zien hoe Zeeland er eigenlijk uitziet. Sober, kaal en zout. En aan de kust dunnen ze ook alles uit. Het geeft meer lucht en licht en meer perspectief. Alle bomen moeten om. Je zult zien hoe mooi het wordt (geluid van een kettingzaag).

PZC 8 maart 2019

Dit bericht is geplaatst in Columns met de tags . Bookmark de permalink.

2 reacties op Wim Hofman (135): Bij het geluid van een kettingzaag

  1. eva breepoel schreef:

    Een triest verhaal/trieste werkelijkheid, Wim.

  2. André van der Veeke schreef:

    De toekomst is aan de bonsai!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.