Vers op Zondag 161: Wim Jansen

Natuurlijk gaan we gewoon door met Vers op Zondag. Wie wil het zondagse moment nog missen? We zijn toe aan de zesde serie, met dertig dichters. Vandaag aflevering 161: Wim Jansen.

**************************

Oertaal

Weer glijden onze lijven
die wondere wereld binnen

waar zachte wetten gelden
en taal is er alleen signaal

van wellust die zich spiegelt
in onze lome ogen,

verrukking die zich baan breekt
in woedend ademende klanken:

de oertaal van ons lichaam,
de oertaal van ons vuur.

Wim Jansen –  www.wimjansen.nu 

fragment uit Hooglied – Marc Chagall

Dit bericht is geplaatst in Zeeuwse Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

4 reacties op Vers op Zondag 161: Wim Jansen

  1. Marian Aerssens schreef:

    Prachtig!

  2. Jan Versluys schreef:

    Vind ik ook!

  3. melis van den hoek schreef:

    Knap, oertaal bijna niet in woorden weer te geven.
    Slechts te benaderen.
    Oertaal, geen wartaal.
    Oertaal, signaaltaal.
    Oertaal, klanktaal.
    Oertaal; een taal die iedereen verstaat.
    Dank voor deze vertaling, Wim

  4. jorien brugmans schreef:

    hier zijn geen woorden voor, behalve dan die van wim.
    allemachtig prachtig!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.