Column: Dorpsfilm

Zet ik te vaak een roze bril op als het over Groede gaat? Herinneringen kleuren, zeker. Zelfs als je jezelf in zwart-wit in een oude film ziet.

Dorpsfilm

door Jan van Damme

We noemen hem O. Met de huidige privacygekte neem ik geen risico. Voor je het weet is er een eer aangetast en heb je een makkelijk geënsceneerde Facebook-lastercampagne aan je broek.

O dus. Hij was de man van de schaar in mijn voetbalploeg. Afgekeken van Piet Keizer, maar dat maakte zijn schijnbeweging niet minder indrukwekkend. Heel eventjes keepte ik in de Groese junioren in wat toch wel een kampioenselftal moet zijn geweest. Met BB als ausputzer en JR als balvaste en scorende spits. En O dus zwervend op de vleugels waar hij de ene na de andere schaar maakte.

Niet zo lang geleden kwam ik hem tegen in Middelburg. Het was terrassenweer. Of ik hem na bijna een halve eeuw nog wel herkende? Ik wist dat hij als puber van Breskens naar Groede was verhuisd. Hij herinnerde me eraan. ,,Omdat”, zei hij, ,,jij in je krantenstukjes altijd doet of Groede zo fantastisch was.” Hij keek er een beetje zurig bij. Breskens, met de stoere vissers en bikkelharde voetballers, bleek zijn dorp te zijn. Dat zijn ouders het in hun hoofd haalden om naar het misschien groene maar verder doodsaaie Groede te verhuizen, daarvoor kon hij geen begrip opbrengen. Doodongelukkig was hij er geweest. Een oude boom moet je niet verplanten, een jonge kennelijk ook niet.

Vorige week zag ik een dorpsfilm terug, in zwart-wit gemaakt in 1965. Het was bij een vergadering van het Groese Departement van het Nut. In de documentaire zag je veel klompen en petten – de mannen – en veel schorten – de vrouwen. Een cameraploeg in het dorp was wat bijzonders. De onderwijzers staken in hun nette pakken. Je zag vaak schuchtere, soms schichtige reacties. Daar, in dat klutsje leerlingen op het schoolplein van de katholieke school, daar loop ik.

Door die beelden moest ik aanO denken. Misschien moeten we die film eens samen bekijken. Zwart-wit maakt de herinneringen vast fleuriger.

Dit bericht is geplaatst in Columns met de tags . Bookmark de permalink.

Één reactie op Column: Dorpsfilm

  1. jorien brugmans schreef:

    heerlijke nostalgie en meteen in het hier en nu getrokken met “O” als label.

    inderdaad, met beelden in zwart-wit ga je wat genuanceerder denken. je vult de gewenste kleuren zelf in. leuk verhaal, jan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.