Vers op Zondag 157: Dinie Sophie Fintelman

Natuurlijk gaan we gewoon door met Vers op Zondag. Wie wil het zondagse moment nog missen? We zijn toe aan de zesde serie, met dertig dichters. Vandaag aflevering 157: Dinie Sophie Fintelman.

********************

winter

Ze ziet weer de rijp
op de takken en het wit
kraakt
het is een oude bekende

verrassend zoals hij klinkt
en in de loop van de dag
zich losmaakt
oplost

en toch

ze wilde
dat ze hem terugvond
tastbaar

dat hij
zich naadloos om
haar vormde
zich aan haar hechtte

foto Jo Polak

Dit bericht is geplaatst in Zeeuwse Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

4 reacties op Vers op Zondag 157: Dinie Sophie Fintelman

  1. melis van den hoek schreef:

    Ik voel je warmte Dinie Sophie, dank op deze zondag.

  2. Marit schreef:

    Fijntjes, krakend… mooi!

  3. Jan Versluys schreef:

    Prachtig gedicht!
    Alles in dit vers is verbonden met die wondermooie natuur. Vanaf het klinken van de vorst tot het tastbaar worden. Niets liever dan in deze harmonie te blijven is de wens van de dichteres.
    Is dat niet de wens van iedereen? Van mij in elk geval wel!

  4. Johanna Kruit schreef:

    Dank voor je gedicht Dinie Sophie, heel herkenbaar en goed verwoord . Door het woordje hij en hem te gebruiken krijgt dit gedicht een dubbele inhoud .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.