Zeeuwse schrijvers (210): Clare Lennart

Mario Molegraaf schrijft wekelijks een kort portret van een Zeeuwse schrijver (of uitgever). Zeeuws qua persoon en/of qua inhoud. Deze keer aflevering 210: Clare Lennart.

Clare Lennart reist het hele land door en bezoekt vijftien auteurs van haar voorkeur, onder wie J.C. van Schagen, woonachtig te Domburg, op de ‘bovenétage’ van een gewoon dorpshuis.

Per boot, bus, weer een boot

door Mario Molegraaf

Aan Clare Lennart (1899-1972) heeft het niet gelegen. Ze heeft er juist alles aan gedaan om de slecht-sellers van J.C. van Schagen (1891-1985) onder de aandacht te brengen. Op de contacten tussen beide auteurs was Petra Teunissen (in 1968 geboren te Krabbendijke) al kort ingegaan in haar Lennart-biografie ‘Voor ’t gewone leven ongeschikt’ uit 2017. Ze diept het onderwerp uit in het artikel ‘De massa der imbecielen groeit onrustbarend’, opgenomen in het jongste nummer van het ‘Nieuw Letterkundig Magazijn’, het altijd interessante blad van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde.

In 1955 maakte Clare Lennart het boekenweekgeschenk ‘Op schrijversvoeten door Nederland’. Ze reist daarvoor het hele land door en bezoekt vijftien auteurs van haar voorkeur, onder wie J.C. van Schagen, woonachtig te Domburg, op de ‘bovenétage’ van een gewoon dorpshuis. De tocht erheen was allerminst gewoon. ‘Per trein, tram, boot, bus, weer een boot en nog een bus’, vat Petra Teunissen overzichtelijk samen. Een van de veerboten was vanuit Numansdorp vertrokken, Clare Lennart had voor de zekerheid ‘tabletten tegen zeeziekte in de tas’. Later reed ze met de bus door Duiveland, ‘nog een ziek land met wrakken van huizen en heel dun koren.’

Het contact werd met grote onderbrekingen voortgezet, vooral via een boeiende correspondentie. ‘Mijn Vrouw is dezer dagen plotseling overleden’, moet in 1965 de Zeeuwse dichter de ander melden. Die hem een beetje kan troosten, omdat ze nog niet zo lang geleden haar man verloor. Van Schagen laat in zijn hart kijken: ,,Ik ben nu in het stadium van ‘het afscheid van het afscheid’, eigenlijk pijnlijker nog dan het trauma zelf.” Hij is Clara Lennart dankbaar: ze zorgde voor extra bestellingen van zijn uitgaven in eigen beheer, hij raakt zelfs uitverkocht. En dat allemaal omdat ze reclame maakte op de radio voor zijn ‘Van gewone mensen’. Welgemeende reclame: ,,Van alles wat ik na de dood van mijn man, en dat is nu al weer ruim vijf jaar geleden, heb gelezen treft dit mij het diepst.” Boten en bussen met bestemming Domburg, maar deze schrijversvriendschap krijgt ook vleugels.

Dit bericht is geplaatst in Biografie met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.