Familie Navest in ‘Gordel van Geweld’

Vlnr Rina Navest, Conzuela Brink-Navest, schrijver Art de Vos, Louis Wijten en Marianne Wijten-Navest. foto Ruben Oreel

Opeens staat het Indische leed van de familie Navest in een boek

Rina, Conzuela, Marianne: ze hadden wel gehoord dat er aan een boek over hun familie Navest in het koloniale Indië werd gewerkt. Maar toen ‘Gordel van Geweld’ begin deze maand verscheen, was het toch onverwacht. Ze moesten wel even slikken bij het lezen over de oorlog en guerrilla in een ver land, waar hun vader, schoonvader en opa maar net hadden overleefd of waren omgekomen. Woensdag spraken ze met schrijver Art de Vos, die in boekhandel De Drvkkery in Middelburg zijn boek presenteerde.

door Jan van Damme

Aan de basis van het verhaal staan drie broers Navest, die in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw naar – toen nog – Nederlands-Indië gingen om daar in het leger te dienen: Henk, Gep en Toon. Henk en Toon overleefden de Japanse bezetting en de jaren van dekolonisatie daarna en keerden terug naar Nederland. Gep werd enkele dagen na de Japanse capitulatie in 1945 nog door de Japanners onthoofd. ,,Als een vorm van wraak”, veronderstelt schrijver De Vos. Marianne Wijten – dochter van Toon Navest – en haar man Louis hadden dat verhaal in familiekring al eerder gehoord. Voor de andere familieleden is het nieuw.

Geps zoon Ceel – in 1941 in Yogyakarta geboren – werd gerepatrieerd en ging naar de zeevaartschool in Vlissingen. Daar trouwde hij met Rina (helemaal links op de foto). Meteen naast haar staat dochter Conzuela Brink-Navest (1970). Over Indië werd in hun gezin niet veel gepraat. Wel is het zo dat echtgenoot en vader Ceel heel goed vliegen kon vangen. Conzuela demonstreert zijn snelle handbeweging. Rina: ,,Dat had hij als kind geleerd in het Jappenkamp. Voor een kopje met gevangen vliegen kregen ze een kopje suiker.”

Naast Conzuela staat schrijver Art de Vos, die voor de familieleden de originele brief heeft meegenomen waarin het Rode Kruis de herbegrafenis van Gep Navest meldde. Rina vertelt dat ze over de foto’s beschikt die haar schoonmoeder van het graf heeft gemaakt.

Marianne Wijten-Navest (1950) en haar man Louis staan rechts. Zij zijn voor de boekpresentatie overgekomen uit Bergen op Zoom.  Louis herinnert zich hoe zijn schoonvader Toon en diens broer Henk duidelijk een Indisch verleden deelden: ,,Ze trokken zich terug en konden dan lange tijd bij elkaar zitten, zonder dat er één woord werd gezegd.”

Dit bericht is geplaatst in Biografie met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.