Bevelandse belevenissen

Allie Barth en Albert Kort houden met nieuw boek de Bevelandse geschiedenis levend

GOES – Wat hebben Belgische vluchtelingen, een moord in Oudelande en het huishoudonderwijs op Zuid-Beveland met elkaar gemeen? Allemaal worden ze besproken in het boek ‘Bevelandse belevenissen’ van Allie Barth en Albert Kort.

door Rob Paardekam

Het bijna honderd pagina’s tellende boekje bevat 33 korte Bevelandse geschiedenisverhalen. Het is het vervolg op ‘Bevelandse vertellingen’, dat het schrijversduo tien jaar geleden afleverde. Dat was in een mum van tijd uitverkocht. Hun nieuwste uitgave bevat zeer uiteenlopende verhalen. ,,En ze zijn vaak nog bijzonder actueel’’, vertelt voormalig geschiedenisdocent Albert Kort. ,,De opvang van vluchtelingen, bijvoorbeeld. Nu komen ze uit Syrië, maar tijdens de Eerste Wereldoorlog uit België. En denk nu niet dat comazuipen iets van deze tijd is. Dat werd lang geleden ook al gedaan.’’

Albert Kort (links) en Allie Barth voor het stadhuis van Goes – foto Marcelle Davidse

De voormalige Goese gemeentearchivaris Allie Barth kijkt met plezier terug op onder meer het schrijven van zijn verhaal over burgemeester Mes van de toenmalige gemeente Heinkenszand, die tijdens de Tweede Wereldoorlog de deportatie van een Joodse vrouw lange tijd wist te traineren. Een geschiedenis die hij kon optekenen door de vondst van een kattebelletje met daarachter een aantal brieven in een dossier van de voormalige gemeente.

Kort noemt zijn verhaal over de komst van het Leger des Heils naar Goes. ,,Het werd in die tijd vooral gezien als een club die onheil stichtte’’, zegt hij. Ook het beschrijven van het politieke klimaat in Goes in de jaren ’20 en ‘30 schonk hem voldoening. Hij tekent onder meer op hoe het vertonen van de film ‘Pantserkruiser Potemkin’ – vervaardigd in opdracht van de Sovjetregering – werd verboden door de burgemeester. ,,Dat was tekenend voor het anticommunisme van die tijd.’’

De twee publicisten duiken met grote regelmaat de archieven in om op zoek te gaan naar de pareltjes uit het verleden. Het stoort Kort dat nogal eens laatdunkend wordt gedaan over lokale geschiedschrijving. Hij vindt het juist een heel aanschouwelijke vorm en wijst op het groot aantal leden van verschillende heemkundekringen in Zeeland. Er is in zijn ogen veel belangstelling voor de lokale historie. ,,En ik durf er mijn hand voor in het vuur te steken dat als wij een verhaal over iets schrijven, we ook echt alle bronnen die daarover te vinden zijn, hebben geraadpleegd.’’

Papier

De schrijvers van ‘Bevelandse belevenissen’ vragen zich overigens af in hoeverre historici over tientallen jaren nog verhalen kunnen optekenen over de tijd waarin we nu leven. ,,Daar wordt veel te weinig over nagedacht’’, vindt Barth. Veel potentieel nuttig materiaal voor de geschiedschrijvers van de toekomst wordt tegenwoordig vernietigd vanwege de privacy. In dit digitale tijdperk verschijnt er überhaupt nog maar weinig op papier. Neem raadsvergaderingen. Daarvan worden tegenwoordig vaak alleen nog audionotulen gemaakt. ,,Papier heeft z’n waarde ruimschoots bewezen’’, zegt Kort. ,,Maar in hoeverre is alles wat nu digitaal wordt bewaard in de toekomst nog beschikbaar? Ik vrees dat we straks aan collectieve Alzheimer lijden.’’

Allie Barth en Albert Kort: Bevelandse belevenissen – Uitgeverij Het Paard van Troje, 12,50 euro.

Dit bericht is geplaatst in Geschiedenis, Heemkunde met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.