Vers op Zondag 144: Melis van den Hoek

Natuurlijk gaan we gewoon door met Vers op Zondag. Wie wil het zondagse moment nog missen? We zijn toe aan de zesde serie, met dertig dichters. Vandaag: Melis van den Hoek.

de conference

ik trof ze in mijn tovertuin
vol van humor en venijn
mooie prinsen en prinsessen
vermomd als wrede wespen

in een peer van een paleis
met goud versierde zalen
leefden ze daar decadent
rond stam en steel en kroon

ze dansten en ze zongen
vierden alle dagen feest
prikten in het verse vlees
ze holden uit het hart

de zon gaf hun een zee van licht
smoorverliefd op het verval
verrimpelde de buitenkant in
pittig donkerbruin en geel

binnenin huist nu een klok
de tijd is rijp en wijst weemoedig
naar de trein der traagheid
die van het altijd verder gaan

ik stap in, aanschouw nog net
de schoonheid van dat helse spel
gewekt door een onvergetelijke stem
laatste halte, station sterrenstof

Melis van den Hoek

 

Dit bericht is geplaatst in Zeeuwse Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

6 reacties op Vers op Zondag 144: Melis van den Hoek

  1. Johanna Kruit schreef:

    Wat apart Melis om, via een peer en wespen, de vergankelijkheid van alles te beschrijven . Een verrassend gedicht op deze stille Zondagmorgen ………..

  2. Jan Versluys schreef:

    Vooral mooi vind ik het spel van de tijd in de klok en van het klokhuis!
    Een spitsvondige vergelijking tussen het vergaan van de tijd en het verrotten van een peer…..en natuurlijk van de dichter en ieder mens.
    Ook het woord sterrenstof geeft aan dat de dichter zich opgenomen voelt in die oneindige cyclus van geboorte en dood : uit de atomen van sterrenstof is het leven ontstaan en straks worden die atomen weer opgenomen in stof!
    “Stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren”. Zo staat het geschreven maar Melis maakt ervan : smoorverliefd op het verval en de schoonheid van het helse spel. Dat zijn kernwoorden/zinnen in dit verband.
    Een gedicht dat je de relativiteit en ijdelheid van alles om je heen-inclusief jezelf- doet beseffen.

  3. Roland Reuter schreef:

    “Stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren”
    Genesis 3,19 Bijbel

    Maar het gedicht drukt meer uit
    en laat de mens goed in beeld komen
    volgens Romeinen 1,19-22

    En daar hoort een achtergrond of het tegenbeeld bij:
    God…die de doden levend maakt en het niet zijnde tot aanzijn roeptRomeinen 4,17

    1 Korinters 15,42
    2 Korintiers 4,6.17 ; 5,1

    Allen nog een fijne zondagavond!

  4. Jan Versluys schreef:

    Jammer van het christelijke sausje dat ds. Reuter weer over dit gedicht giet.
    Mag je onderhand niet gaan spreken van het bijbelse geleuter van Reuter? Kan hij niets persoonlijker zeggen? Alleen maar als een papegaai na kletsen? Of heeft hij geen eigen mening…..als een Pavlov reactie zo reageren…..
    Niet die beperking van Bijbelteksten maar zijn eigen mening, die zou ik graag willen lezen. Wat hij van het gedicht vindt en de symboliek die er uit spreekt.
    Want volgens mij is er geen enkele aanleiding in het gedicht om de bijbelse kant op te gaan. Juist de andere kant! Zinnen als “binnenin huist nu een klok” en het woord “sterrenstof” onderstrepen die opvatting m.i.

  5. jorien brugmans schreef:

    ik hou niet van Romeinen,
    veeg graag de vloer aan met
    vers 1 0f 2. geef mij nou maar
    die heerlijke quatrijnen van
    Van Den Hoek. zo sappig als
    een rijpe herfstpeer. meer
    vers wil ik niet, op zondag.

  6. melis van den hoek schreef:

    ik geloof:

    reuters zijn peren
    peren zijn reuters

    peren bestaan uit stof
    reuters bestaan uit stof

    perenreuterstof.
    reuterperenstof

    peer is peer
    stof is stof
    reuter is reuter

    conclusie:
    ik cirkeldenk
    een godsgeschenk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.