Column: Knekelhuis

Wie de tijd heeft, kijkt anders. Of het nu ver weg is in Noorwegen. Of in de polders van Jacob Cats. Welkom aan de overkant.

******************

Knekelhuis

door Jan van Damme

Fjorden met zwemwater voor de doorzetters, meren die een kijkje in de hemel geven en sneeuwhellingen waarvan de eeuwdatum nu toch echt verloopt. Noorwegen was mooi en warm. Niet barbecueën, geen kampvuurtje, kregen we te horen als we onze camper parkeerden. Alle bossen kraakten droog.

We zijn weer terug op Zeeuws niveau. Het zeewater is hier op een temperatuur dat het nog net verkoeling biedt. Op het strand moet je slippers aan, zo heet is het zand. En het is nog niet voorbij. Het graan is van het land, nu mag er meer dan een buitje vallen. Maar het wil niet echt.

Afgelopen weekeinde speelden we toerist in eigen provincie. Op de fiets, eerst van Middelburg naar de veerboot, vanaf Breskens een eindje richting Knokke over het pad bovenop de dijk.

In een korte broek kijk je met andere ogen. Wie de inrichting van de toegang naar de boot heeft vorm gegeven, had vast niet zijn creatiefste dag. Houd de stroom in- en uitgaande passagiers gescheiden, was de opdracht. Dat is gelukt. We staan te wachten naast een manshoog spijlenhek met scherpe punten. Een afscheiding, zoals je die in gevangenissen en sombere films ziet. De reizigers, die in Vlissingen arriveren, kijken door de tralies onze kant op. Welkom.

Dat is vakantie. Je ziet de wereld om je heen opeens met andere ogen. Zo droefstemmend als de opgang naar de veerboot is, zo opwekkend zijn de nieuwe fietspaden na Breskens. Vergezicht na vergezicht: rechts over de deze dag witbekopte Westerschelde, links over het geelgroene akkerland dat Jacob Cats ooit inpolderde.

Hoewel we geëlektrificeerd fietsen lonkt al snel het terras op de Markt in Groede. Daar zijn ze nog aan het bekomen van de jaarmarkt. ‘Soo gy nu zyt Waaren wy voor desen. Soo wy nu zyn Sult gy haast wesen’. De inscriptie op de muur van het voormalige knekelhuisje is opgepoetst.

Gelukkig, we hebben de tijd.

PZC 1 augustus 2018

Dit bericht is geplaatst in Columns met de tags . Bookmark de permalink.

2 reacties op Column: Knekelhuis

  1. Bertie van Gelder schreef:

    Hoi Jan,

    Je weet vast ook wel dat het Knekelhuisje naast de Grote Kerk in Groede allang leeg is.
    In 1974 zijn de botten verzameld en op het kerkhof begraven. De Platte Vrouwen cabaretgroep “Eigen Bak” heeft daar nog een zelfgemaakt liedje aan gewijd.
    Groet,
    Bertie van Gelder

    • Jan van Damme schreef:

      Dag Bertie, ik wist dat het knekelhuis geen knekelhuis meer is. Maar de herbegrafenis wist ik niet. Heb je de tekst van het lied? Groet, Jan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.