Vers op Zondag 130: Michael van Oostende

Elke zondag kijken we ernaar uit: een nieuw Zeeuws vers. De vijfde serie loopt. Seizoenen, locaties en jaren tellen niet. Of juist wel! Aflevering 130: Michael van Oostende.

*******************

Het ultieme vakantiegevoel

Je hebt je ziel onder je arm
onder de ander une baguette
loopt langs tentstokken en rotspartijen
die de strakblauwe lucht doorspiezen

Water dat zo helder stroomt
dat alles ineens doorzichtig lijkt
en de bodem van de oceaan
parallel loopt met die van jou

Maar het allermooiste uitzicht
die vergeten man op dat stenen bankje
die kijkt alsof alles al is geleefd
en die opgaat in zijn achtergrond

Laat mij maar ook zo opgaan dan
op de plantenbak bij de receptie
tussen tieners starend naar hun telefoon
bij het beste wifi bereik

Michael van Oostende

foto Michael van Oostende

 

Dit bericht is geplaatst in Zeeuwse Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

2 reacties op Vers op Zondag 130: Michael van Oostende

  1. johanna kruit schreef:

    Een goed gedicht Michael, en een prima ommekeer aan het einde er van.
    Ik vind alleen de regel : ” laat mij maar ook zo opgaan dan ” niet zo goed .

    • Michael van Oostende schreef:

      Hallo Johanna.

      Was ik ook niet zo heel tevreden over om eerlijk te zijn, maar ik kwam er niet helemaal uit wat ik ervan moest maken. 😉

      Heb jij een suggestie?

      Groeten,
      Michael

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.