Zeeuwse schrijvers (188): Samantha Eising

Mario Molegraaf schrijft wekelijks een kort portret van een Zeeuwse schrijver (of uitgever). Zeeuws qua persoon en/of qua inhoud. Deze keer aflevering 188: Samantha Eising.

Een ontroerend, maar wonderlijk genoeg ook een troostrijk boek. Omdat de schrijfster, die zich geen illusies maakt, toch optimistisch blijft, ze in het zicht van de dood volop blijft leven.

Diagnose Muco
Samantha Eising

door Mario Molegraaf

Op het omslag zien we een meisje in ogenschijnlijk wellustige pose. Maar wat is dat
voor apparaat naast haar? En wat voor kledingstuk heeft ze aan? Als je het omslag
van ‘Adembenemend’, het bijzondere boek van Samantha Eising, wat beter bekijkt, zie
je dat ze ziekenhuiskleding draagt. En dat vanuit het toestel een slangetje richting
haar neus gaat. Op 3 juli stierf ze in Vlissingen, nog geen achtentwintig jaar oud. Ze
schreef een groot deel van haar leven, ook toen ze ziek was. Een geschenk aan de
wereld die toch zo wreed voor haar was. Ademhalen, vanzelfsprekender bestaat er
niet. Maar niet voor haar.

Lang dacht men dat ze aan astma leed. Daarom besloot de familie Eising in
2003 vanuit Groningen naar Zeeland te verhuizen. De zee moest voor meer lucht
zorgen, alleen lukte dat niet. Vanuit de medische wereld reageerde men aanvankelijk
met weinig begrip. Op een dag, zo schrijft ze in ‘Adembenemend’, verschijnen in haar
kamer zelfs twee mannen die zich voorstellen met: ‘Wij zijn van de psychiatrie.’ De
geneeskundigen in België bieden uitkomst, zoals verrassend vaak bij Nederlandse
patiënten. Dat wil zeggen, ze stellen de verschrikkelijke diagnose, de schrijfster is
dan twintig: ‘De diagnose Mucoviscidose, afgekort als Muco. Ook wel
taaislijmziekte of Cystic Fibrosis genoemd.’

Over haar ervaringen in het jaar na de diagnose, of eigenlijk een vonnis, gaat
‘Adembenemend’. Een ontroerend, maar wonderlijk genoeg ook een troostrijk boek.
Omdat de schrijfster, die zich geen illusies maakt, toch optimistisch blijft, ze in het
zicht van de dood volop blijft leven. Neem de lijst met voornemens ‘Mijn Twenty-
one Wishes’. Ze gunt ons een kijkje in ‘Mucoland’, ze dicht over de ziekte: ‘Je doet
me pijn/ Je geeft me kracht.’ Ze voert ons haar wereld binnen, een wereld met ziekte
en ziekenhuizen, maar ook met de hond Mr. Scoob en de kat Miss Manis, met
skeeleren onder de Walcherse duinen, met fanatiek bedreven rolstoelbasketbal.
‘Adembenemend’ is een boek dat zij móest schrijven en dat wij allemaal moeten lezen.
Om te beseffen: vergeet niet te leven, dat wordt ons slechts één keer gegeven.

Dit bericht is geplaatst in Biografie met de tags , . Bookmark de permalink.

Één reactie op Zeeuwse schrijvers (188): Samantha Eising

  1. Vincent Greve schreef:

    Het boek is in de reguliere handel uitverkocht, maar wij hebben een aantal boeken retour gekregen die we voor het goede doel mogen verkopen,

    Jaarlijks wordt op de boulevard van vlissingen een OUTRUN CF gehouden.
    Een Loopik stil te staan bij hen die ons zijn ontvallen en om aandacht te vragen voor de ziekte.
    Het boek zal tijdens deze loop te koop zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.