Zeeuwse schrijvers (187): Ruud Halberg

Mario Molegraaf schrijft wekelijks een kort portret van een Zeeuwse schrijver (of uitgever). Zeeuws qua persoon en/of qua inhoud. Deze keer aflevering 187: Ruud Halberg.

De vrouw die Marks winkelbel laat rinkelen is een nieuwe Batseba, Marian Mulder, gehuwd met een makelaar. Desondanks haalt ze de bedeesde Mark uit zijn seksuele schulp.

Schuldig genieten
Ruud Halberg

door Mario Molegraaf

Dingdong! De hoofdpersoon is net van plan ‘nog even te zwemmen op een stil strand
tussen Domburg en Westkapelle’ als hij opschrikt van de winkelbel. Dingdong, daar
staat ze. ‘Een mooie blonde vrouw trad binnen’, zijn aanstaande, maar dat weet de
hoofdpersoon dan nog niet. Wel is hij meteen onder de indruk, van haar ‘prachtige
vingers’ vooral. Mark Vervoort heet hij, handelaar in en restaurateur van antiek te
Domburg, de centrale figuur in de roman ‘Vlaggenstokken van de abdij’. Opus één van
Ruud Halberg, en tot nu toe ook opus laatst, ik vind nergens meer dan deze ene titel.

Een beetje jammer, ondanks wat literaire onhandigheden. Een erotische scène
wordt onderbroken door de mededeling: ‘Een gevoel van schaamte maakte dat ik me
rot voelde’. Alsof er schaamte bestaat die je een lekker gevoel bezorgt. Maar
Halberg, in 1950 geboren te Domburg, opgeleid als timmerman, later leraar
geworden, biedt een originele kijk op een verontrustend onderwerp. Eerste liefde,
grote liefde. Overspel, het spel dat louter verliezers kent. Dingen die ons goed
geregelde leven kunnen laten ontsporen, schuldig genieten.

De roman biedt diverse Domburgse taferelen. Antiekhandelaar Mark geniet
vooral van september te Domburg: ‘De herinneringen van een zwoele zomer proeft
men nog na.’ In de Domburgse kerk preekt men over David en de door hem begeerde
Batseba. Hun verhouding begint gruwelijk, maar leidt toch tot een koninklijk
huwelijk. De vrouw die Marks winkelbel laat rinkelen is een nieuwe Batseba, Marian
Mulder, gehuwd met een makelaar. Desondanks haalt ze de bedeesde Mark uit zijn
seksuele schulp. Hij geneert zich voor zijn kleine apparaat – sorry, lezer, als ik uw
ontbijt verstoor – maar zij verklaart: ‘Het gaat om het genieten, niet om de grootte.’

De makelaar komt erachter, Marian gaat meteen naar Mark, ze trouwen, er is
zelfs een kinderkamer nodig. Maar Mark heeft aan haar niet genoeg. Geven wij,
denkt hij, ‘net als de dieren’ slechts gehoor ‘aan een impuls vanuit de hersenen’? Hij
zwicht steeds weer voor de lichamelijke verlokkingen. Maar door het heerlijk
sentimentele slot van de roman komt alles weer in orde. Dingdong te Domburg.

Dit bericht is geplaatst in Biografie met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.