Column: Uit de droom (met reacties)

Ja, het moet nog een keer. Over de silo in Breskens, de broden, de vissen. En de muurschildering in Groede. Het zal toch niet zo zijn dat ik mijn eigen herinneringen droom? U helpt me vast uit de droom.

Uit de droom: bestond de muurschildering in Groede echt?

door Jan van Damme

En u dacht dat ik het na één keer meteen opgeef? Ha, zo zijn we niet getrouwd. Twee weken geleden schreef ik in dit hoekje over de silo van Breskens. Meer speciaal over de vissen en de broden, die Bressiaander Johnny Beerens op de gevel van de overbodig geworden graansilo schilderde.

Ik had de stille hoop dat heel Breskens, heel Zeeuws-Vlaanderen, heel Zeeland zich sterk zou maken voor het behoud van dat imponerende bouwwerk op de kop van de haven. Want waarom zet je daar een veel hogere woontoren die zich niet van andere nieuwbouw onderscheidt, terwijl je een markant gebouw hebt staan dat om een nieuwe invulling schreeuwt?

De reacties op mijn stukje van eind juni waren verdeeld. Wel instemming. Maar ook nogal schouderophalend, in de zin van: ouwe sannie, de sloper mag best een boterham verdienen, in Breskens is alles toch al een keer platgegooid. Na zulke reacties slaat de twijfel toe, ga ik denken dat verder niemand de silo met de schilderingen als een Zeeuwse icoon ziet.

Twijfel maakt onzeker. Zo had ik het in het silostukje over een verdwenen muurschildering in Groede, op de hoek van het Brouwerijtje en de Blekestraat. Het was een verbeelding van een berglandschap met besneeuwde toppen. Afgelopen week kwam ik in Middelburg een paar oud-Groenaars tegen, nog iets meer op jaren dan ik. Zij hadden dat tafereel schuin tegenover het café van Bram Ekkebus nooit gezien. Zeiden ze.

Heb ik die bergen dan gedroomd? Ik stel nu maar een rechtstreekse vraag. Wie herinnert zich de muurschildering met berglandschap in Groede? Als u die op het netvlies heeft en er misschien meer van weet, laat het s.v.p. even horen (j.vandamme@pzc.nl). Een foto van de schildering zou helemaal mooi zijn. Om mij en anderen uit de droom te helpen.

En de silo in Breskens? Ik zou zeggen: ga kijken, verwonder u. Nu kan het nog.

PZC 11 juli 2018

*************************

REACTIES:

  1. Geachte heer Van Damme, ik woon in Middelburg, maar heb in mijn jonge jaren op de gemeentesecretarie van Groede gewerkt. Dat verklaart waarschijnlijk al een heleboel. De schilderijen van Johnny Beerens,  zowel in Oostburg als in Breskens bewonder ik zeer. En zou het jammer vinden als er een moet verdwijnen. Ik kan de noodzaak niet beoordelen. De wandschildering op de zijgevel van het huis van Van Ooijen herinner ik me zeker! Het was een mooi landschap, maar  of het nu sneeuw of groen was, kan ik me niet meer herinneren. Maar u heeft het zeker niet gedroomd! Met een hartelijke groet, naam bekend bij de redactie

2. Omtrent het berglandschap in Groede kan ik u geen info geven, maar ik wil u laten weten dat ik het mooi vind dat u in uw columns protesteert tegen het slopen van de silo in Breskens, en daarmee de vernietiging van het werk van Johnny Beerens – toch niet de eerste de beste. Ik ben echter bang dat de pap al lang is gestort. Maar in ieder geval heeft u uw best gedaan! Het gaat maar door hè? Ik zie al jaren met lede ogen aan hoe de Zeeuws-Vlaamse kust wordt vernield door kortzichtige politici en projectontwikkelaars, en steeds meer op de Belgische kust gaat lijken. Helaas.
Groeten, Jorien Kastelein, Westkapelle (voorheen Zaamslag en Terneuzen)

3. Toen ik destijds in Hulst werkte en de banken, en ondernemers, profiteerden van de Vlaamse en Waalse bezoekers, pleegde de Rabobank nieuwbouw met gevelfixatie.
Immers, het aanzien van het monument moest behouden blijven.
Deze methode zou natuurlijk ook toegepast kunnen worden op het kunstwerk van Beerens.  De gehele façade kan dan verplaatst worden naar een andere locatie in Breskens om als permanent kunstwerk te blijven bestaan. Maar je hebt gelijk. Het is opmerkelijk dat ik als Brabander, weliswaar met een voorliefde voor Zeeuws Vlaanderen, mij daar zorgen om maak.
Met vriendelijke groet, André Verwijmeren.

4. U heeft het echt niet gedroomd. Witbesneeuwd berglandschap in Groede. Ik zie het nog zo voor me. Het zat laag bij de grond, ik geloof tegen een tuinhek aan. Het was het huis waar een politieagent met zijn gezin woonde. Als 22 jarige kwam ik in augustus 1956 in Groede in het Brouwerietje wonen als echtgenote van de pas benoemde onderwijzer van de OL. school, Kees Schijve , zoon van Cor Schijve. Zelf kwam ik uit Vlissingen. Het dorpsleven was nieuw voor mij, maar ik vond het er heerlijk. Nog geen telefoon , geen auto, maar wel mensen die alles van elkaar wisten. Alle boodschappen deed je in het dorp. Vooral bakkers waren er genoeg. Na 3 jaar kreeg mijn toenmalige echtgenoot een baan op het K.W.L in Oostburg en verhuisden we. Ik denk nog met heel veel plezier terug aan mijn tijd in Groede. Vriendelijke groet, naam bekend bij de redactie

5. Je vraag: de tekening op de hoek van het Brouwerijtje en de Blekestraat heeft zeer zeker bestaan . Het staat niet meer in mijn geheugen gegrift, maar water, bergen en veel blauw zijn  voor mij nog steeds herkenbaar. Ik wist niet dat de tekening verdwenen was, maar misschien kan de huidige eigenaar je meer vertellen. Een foto heb ik niet voor je.
De graansilo in Bresjes; volgens mijn gevoel zijn 99% van de mensen voor het behoud van de schilderijen , maar zoals (bijna) gebruikelijk zijn we veel te bescheiden om onze mond open te doen en wachten we maar af.
In ieder geval hoop ik dat dit schrijven je verlost heeft van twijfel aan je geheugen.
Ga vooral door met verslagen en herinneringen uit ons nog steeds mooi stukje zeeuws vlaanderen.
Met vriendelijke groet, Ab Buijze, Sluis

6. Natuurlijk herinner ik me nog de muurschildering op het hoekje van de Brouwerijstraat bij de fam. van Ooijen. Ik kwam daar dagelijks langs. Wat er opstond was ik vergeten. Maar  mijn zus Elly wist het nog feilloos, en heeft nog contact met Willy van Ooijen. Ze heeft haar op de hoogte gesteld van jouw column, ze vond het erg leuk dat er na zoveel jaar nog aandacht aan wordt besteed. Misschien heeft zij daar nog een foto van! Ik zal proberen om deze te pakken te krijgen. Hartelijke groet Marijke Cijscouw

7. De column in de krant gelezen, daar wil ik even op reageren. Ik ben Lien Hoste-Luteijn. Mijn man was Ton Hoste, zoon van Piet Hoste die op Blekestraat 39 woonde, dat is tegenover de muurschildering denk ik. Het café van S. van de Vijver en op de andere hoek dat van Octavie Poucke (dat waren van oorsprong Belgen) waren de overburen. Na het overlijden van mijn schoonouders hebben wij het huis laten verbouwen en dat was dan onze vakantiewoning. In die tijd is het vroegere café van O. Poucke afgebrand en is het altijd een minder mooi plekje geweest (lelijk). Het berglandschap waar u het over heeft heb ik nooit gezien. Wel een muurschildering tegenover ons huis met de toren van Groede erop, een leuke vervanging voor die vuile muur. Misschien denkt u daar aan. Met vriendelijke groet, Lien Hoste

 

 

 

Dit bericht is geplaatst in Columns met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.