Column: Parochieput

Toen ik dit columnpje schreef, zat ik aan het water van een Noors fjord. Zonder internet, zonder beeldscherm. Toen moest ik aan de Parochieput in Groede denken.

 

Parochieput

door Jan van Damme

Laten we een moment de tijd nemen. Voor onszelf. Gewoon, zonder mobieltje, zonder tablet, zonder tv, zonder computer. Stil. Meditatie, zegt de een. Mindfullness, yoga, volgens anderen. Plak er maar een term op. Bidden zegt bijna niemand meer. Maar zo zou oud-dominee Wim Jansen uit Vlissingen – afgelopen maandag in deze krant- het toch willen noemen.

Het bavokerkje in Groede lichtte op. We moesten biechten, met de hele klas. Een voor een knielden we achter het dieprode gordijn van de biechtstoel. Daar wachtte pastoor Fassaert met zijn oor tegen het gaas. Dat gaas in een soort kajuitpoortje scheidde de biechtvader van de zondaar. Wat moest je zeggen, wat had je verkeerd gedaan? Ik varieerde. De ene week had ik gejokt – dat woord bestond toen nog – de andere had ik een koekje gepikt. Je kwam er altijd af met de minimum straf: drie weesgegroetjes en een onzevader.

Ik vertelde de oud-predikant dat die manier van versjes opzeggen me destijds weinig rust en reflectie had opgeleverd. God hield zich van de dove. Wat ik me van de biecht en andere gebedslessen herinnerde, dat had Jansen ook niet voor ogen.

Als ik hem goed begrijp, bedoelt hij: meer echt naar binnen kijken en bijvoorbeeld overdenken wat je vandaag hebt gedaan, mogelijk hebt betekend en zou kunnen betekenen voor anderen.

Als jongetje zat ik graag op de rand van de Parochieput op de Markt van Groede. De fontein, het uitwaaierende water, de golfjes onder mijn voeten. Zomaar vijf, tien minuten. Vandaag de dag zie ik niemand meer wegdromen in het centrum van Groede. Overal beeldschermen, oordopjes, koptelefoons.

We zouden eens een moment alleen zijn.

En de Parochieput is ook al drooggevallen.

PZC 4 juli 2018

Dit bericht is geplaatst in Columns met de tags . Bookmark de permalink.

Één reactie op Column: Parochieput

  1. Erna de Poorter schreef:

    Ik vond het een leuk verhaal van je, ik zag het zo voor me , dezelfde school en dezelfde biechtstoel, alleen een stukje ouder, maar leuk van je om dat verhaaltje te lezen.
    Jij bent net zo oud als mijn broer Rudi, ik weet nog goed dat er bij van Damme ook nog een baby werd verwacht en bij ons ook, een achteraankomertje zoals ze dat noemden toen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.