De Tuinen van Ginder 2

De wandelende takken kunnen tafeltennissen

door Jan van Damme

Het eerste deel van ‘De Tuinen van Ginder’ verscheen in 2016 en won dat jaar de PZC-Publieksprijs. Nu heeft Rieks Veenker het tweede en meteen laatste deel van het voorleesboek klaar. Job van Gelder is deze keer de illustrator. De hoofdtitel is gelijk gebleven: ‘De Tuinen van Ginder’. Alleen de ondertitel is veranderd. We nemen nu geen kijkje ‘Achter de Poort van Heinde’, maar we gaan op stap in het land ‘Achter de Poort van Verre’.

Het moment van publicatie is bewust gekozen. Veenker: ,,Vlak voor de grote vakantie. Kinderen en volwassenen hebben dan ruimte in hun hoofd en tijd om te lezen. Of voor te lezen natuurlijk.”

In deel 1 ontvlucht de bijenkoningin haar eigen volk en wordt ze liefderijk opgevangen in de Tuinen van Ginder. Daar wordt ze opnieuw koningin, maar nu van de mieren. In deel 2 is de koningin oud en moe. Ze vraagt haar opperwachtmeester, de Mier van Welkom, naar haar oude bijennest te gaan en haar dochter, prinses Reina, mee terug te nemen. De Mier van Welkom doet wat hem wordt gevraagd, maar raakt op de terugweg samen met prinses Reina verdwaald. Zo komen ze in de vleermuizengrot van Gruis en Griezel, belanden in de Tuin in Aanleg, en nog veel meer: ,,Maar plotseling komen ze bij een open plek in het bos. In het midden, bovenop een afgezaagde boomstronk, ziet de prinses een houten twee liggen. Met aan elke kant een wandelende tak die aan het tafeltennissen is. Ook toevallig, denkt de prinses, dat ik daarnet nog aan wandelende takken dacht.”

Rieks Veenker (1951) was muziekdocent en leraar kunstgeschiedenis aan de Christelijke Scholengemeenschap Walcheren (CSW). Hij publiceerde eerder jeugdboeken en ’21 Beestige morabels’ (2017), een verhalenbundel voor volwassenen. Over het schrijven zegt hij: ,,Ik loop uiteindelijk echt warm voor kinderverhalen. Dat is het kind in mezelf.”

Rieks Veenker (tekst) en Job van Gelder (illustraties): De Tuinen van Ginder. Achter de Poort van Verre – Uitgeverij palm|slag, hardcover, 104 pagina’s, 18,50 euro.

**********************

Lezen of niet lezen?

door Jan van Damme

Het is lastig om aan te geven wat het leukst is aan het tweede deel van ‘De Tuinen van Ginder’. Om de auteur te strelen begin ik met de illustraties: Job van Gelder heeft werkelijk sprookjesachtig mooie prenten gemaakt, die wonderwel aansluiten op de tekst. Warme tinten, dieren die je zo van de pagina ziet vliegen/lopen. Het is een betoverend universum.

Wat de tekst betreft: schrijver Rieks Veenker heeft het steevast over een boek, dat voorgelezen moet worden. Terecht, want kinderen tussen de vier en acht jaar hiermee zelf aan het lezen zetten, dat lijkt me te hoog gegrepen. Maar om voor te lezen, ik zit me nu al te verkneukelen.

Wat dacht u van deze bomenruzie, op pagina 40-42. ‘Schijtlijster’ – die is voor de lijsterbes. ‘Driedubbel doorgedraaide eikel’ – bestemd voor de eik. ‘Asociale notenkrakers’ – idem. ‘Wortelhark’ – richting jonge beuk. ‘Bladsakker’ – voor een berk.

Ook de dialogen zijn zo uit het leven gegrepen. We gaan even door in de bomenruzie, pagina 43:

Dat laat de berk zich niet zeggen. Op zijn beurt breekt hij een tak van de den en begint daarmee op hem in te hakken. ‘Takhakker’, scheldt de berk terug. ‘Woudbuffel. Verrotte kronkelwortel’. ‘Pas op!’ roept de prinses en trek de Mier van Welkom zo snel ze kan naar zich toe. Net op tijd kan ze voorkomen dat de bosmier onder een neerstortende tak wordt geplet. ‘Hé, jullie daar’, roept een meidoorn naar de vechtende bomen. ‘Kan het een graadje minder, ja? Ik heb geen zin om al dat rondvliegend hout op mijn kruin te krijgen’. De meidoorn is nog niet uitgesproken of een deel van de neergestorte tak ramt hem vol tegen de stam. ‘Wel alle boomstammen nog aan toe. Dit is het toppunt’. De meidoorn raapt de tak op en gooit die met volle kracht terug naar de den. Een enorm gekraak, en de top van de den duikelt met veel kabaal naar beneden. ‘Punt voor mij’, jubelt de meidoorn. ‘Dat zal je leren’.

Inderdaad, dat zal je leren. Wie dit boek een aantal keren krijgt voorgelezen – het heeft een happy end – stapt met een veel ruimere woordenschat het leven in dan wie nooit de betovering van een geschreven en verteld verhaal heeft gevoeld.

Jammer dat deel twee meteen het eind is. Vermaledijde schrijver, asociale notenkraker.

Dit bericht is geplaatst in Jeugdboeken met de tags . Bookmark de permalink.

3 reacties op De Tuinen van Ginder 2

  1. H Remmers schreef:

    Go go go!! Top boek! Succes xxx

  2. Saskia van haren schreef:

    Succes prachtig geschreven!

  3. Fenna Koopman schreef:

    Prachtig

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.