Tijd & Tij

Anneke Schenk heeft een nieuwe dichtbundel gepresenteerd: ‘Tijd & Tij’. Met Zeeuwse, Nieuw-Zeeuwse en andere gedichten.

Anneke Schenk (Goes 1943) is beeldend kunstenaar en dichter. Zij studeerde aan de Rietveld Academie( 1964) in Amsterdam en volgde een opleiding tot Taaldrukker(1980) en een post-HBO- opleiding voor docent Creatief Schrijven(1990), eveneens in Amsterdam. Zij woont en werkt sinds 1993 in Middelburg.
Naast haar eigen werk gaf zij les als docent beeldende en literaire vorming in Dordrecht en bij de Kunsteducatie Walcheren.
Zij publiceerde in tijdschriften o.a. in het Zeeuwse literaire tijdschrift Ballustrada en maakt haar eigen mappen met gedichten en prenten.
Verder zet zij zich in voor de jaarlijkse Poëzieroute in Middelburg op de eerste zondag in november.
Het gedicht ‘Altijd de zee” staat geschilderd op een muur in de Heerenstraat (hoek Turfkaai) in Middelburg.

Zelf zegt zij over haar werk: ,,Mijn poëzie en beeldend werk hebben dezelfde oorsprong.
Ik denk beeldend. Ik vertaal beelden op het platte vlak en in woorden.”

Een gedicht uit de Nieuw-Zeeland-cyclus:

Mere-Mere

als de avondster kantelt over de kam
van de berg van zwart marmer
en de wind ijzig waait
om het hoofd van de houwer in steen
vlecht zij het vlas
rijgt kleuren aan van brekend licht
schikt schelpen om haar hals
tart de tijd
weet zijn gewicht

en hoog op de marmeren berg
ziet ze hem staan
wit stof verwaait om zijn hoofd
en de ijzige wind neemt het mee
naar het lege land van Canaän

 

* Mere-Mere is de Moari- naam voor Venus, de Avondster

*******************************

‘Fresco’ verscheen al eerder op zeelandgeboekt in de reeks ‘Vers op Zondag’.

Fresco

uit zee komt hij
over de toppen van de palen
alsof hij over het water loopt
een hengel in de hand

Op het strand legt hij zij aan zij
twee zilveren vissen

schittering van schubben
ogen bijna gebroken
kieuwen waaieren nog loom
in vergeefse vleugelslag
hun zijden binnenkant
weerloos als bleekrose bloemen

twee zilveren vissen
Afrodite en Eros
verbonden door een touw

zo neemt hij ze mee
en slentert weg langs de vloedlijn
als de Attische visser
op het fresco uit Thera

 

Dit bericht is geplaatst in Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.