Column: Het onweert in de verte

Noodweer. Walcheren ontsprong in elk geval vorige zondag de dans. De onweerswolken hingen boven Zuid-Beveland. Ik hoorde het rommelen.

Het onweert in de verte

door Jan van Damme

Het rommelde. Afgelopen zondag dreigde er boven Middelburg de hele middag en avond een knetterend onweer los te barsten. Het bleef bij gerommel in de verte. Vanuit mijn standplaats Brigdamme zag ik de wolken boven Beveland stapelen en oplichten. Daar kun je maar even beter niet zijn, was mijn conclusie. De volgende dag las ik over automobilisten die in de Vlaketunnel schuilden voor hagelbuien. Nooit stil gaan staan in een tunnel, liet Rijkswaterstaat vervolgens weten. Dat vermoeden had ik al.

Zou het honderd jaar geleden ook zo geklonken hebben? In de verhalen over Zeeland en de Eerste wereldoorlog in de jaren 1914-1918 wordt steevast gemeld, dat we hier het geschut aan het front bij de IJzer konden horen. Mijn opa Tol, die toen de wacht hield aan de dodendraad onder IJzendijke, had het wel over onweer in de verte. Hij vond het indrukwekkend en herinnerde zich toch vooral de konijnen en hazen, die je ’s ochtends bij de dodelijke hoogspanningsdraad kon oprapen. Dat was zijn oorlog.

De gruwelperiode ’14-’18 wordt deze maanden wereldwijd herdacht. Vooral in de Westhoek met exposities en speciale tours. In Passendale, Vladslo, Ieper, Kemmel staan de zerken en kruisen overigens altijd onberispelijk in het gelid.

Nederland kon in die oorlog neutraal blijven. Met moeite. Dat is momenteel te zien in museum De Schotse Huizen in Veere. ‘Tussen hoop en vrees’ heet de tentoonstelling, over mobilisatie, opvang van Belgische vluchtelingen, distributie, het mijnenmagazijn. We staan oog in oog met Nederlandse militairen, die voor het museum poseren op de kaai. Er is ook werk te zien van de kunstzinnig aangelegde garnizoenscommandant Johannes ten Klooster en gevluchte Belgische schilders als Walter Vaes.

Opa Tol was nogal honkvast, de polders van Hoofdplaat, daar was hij thuis. Maar voor de Veerse expo zou hij de oversteek hebben gewaagd.

Dit bericht is geplaatst in Columns met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.