Column: Dan is het vakantie

Het wordt voorjaar, onmiskenbaar. En we wonen in Zeeland, dat moeten we vooral niet vergeten. Terug naar de kust waar we al zijn.

***************************

Dan is het vakantie

door Jan van Damme

Het zand voelt nog klamkoud. Maar boven de zee, westwaarts, seint onmiskenbaar het voorjaar. Dat is het aangename van deze tijd. Als je even uit de wind een zonnetje weet te pakken, in een duinpan met wapperend helmgras rondom, dan is het vakantie.

We moeten naar de kust. Goed om daaraan te denken. Zo midden op het eiland Walcheren, waar ik zit, heb je het niet in de gaten. Daar ben je een landrot, één van de vele. Met de rug naar het zoute water gekeerd zou je zomaar vergeten dat Zeeland toch echt Land in Zee is. Wat kost het helemaal aan tijd? Als je wilt ben je binnen het half uur krabbetjes aan het vangen tussen de basaltblokken.

Hoe helend is een kustwandeling in het vroege voorjaar. We kiezen voor de strandovergang aan het eind van de Veerse Dam. De laatste voetgangersbrug – gemeente Noord-Beveland? – waar ’s zomers de surfers de wind in hun zeil hebben. Bovenop de tot duin uitgegroeide dijk komt de verte binnen. Engeland, daar, zo ver kan het niet zijn.

Deze column is voor mij een herinnering. Een bezwering ook. Vergeet niet dat je in Zeeland woont! Ik werd er afgelopen paasweekeinde met de nog niet bijster uitbundige voorjaarszon aan herinnerd. In het centrum van Middelburg zag ik ze voorbij schuifelen, al die oosterburen van Brabant tot diep in het Ruhrgebied. Zielsgelukkig leken ze. Vakantiehuisje gehuurd, caravan op de vertrouwde plek neergezet, een bed en ontbijt geboekt.

Dat je het voorrecht hebt in een door zeeën omarmd gebied te wonen, waar echte landrotten een lange donkere winter van dromen.

Het was schrijver Ruud Galle die me na de colonnes opgetogen kustgangers nog eens extra met de neus op de feiten drukte. Hij schrijft Zeeuwse zeeverhalen. Die gaan zo: ,,Een lauwe bries bracht wat koelte. De overkant, de kustlijn van Zeeuws-Vlaanderen werd verfraaid met witte zeilen. Enkele vriendelijke schuimkopjes lieten zich zien. Misschien was het tij al gekeerd.”

Nee, niet misschien. Het tij is gekeerd.

Dit bericht is geplaatst in Columns met de tags . Bookmark de permalink.

Één reactie op Column: Dan is het vakantie

  1. Johanna Kruit schreef:

    Een heerlijke column Jan, ook ik geniet altijd volop van onze Zeeuwse kust : eens een Zeeuw, altijd een Zeeuw !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.