Vers op Zondag 106: Jan J.B. Kuipers

Elke zondag kijken we ernaar uit: een nieuw Zeeuws vers. De vijfde serie loopt. Seizoenen, locaties en jaren tellen niet. Of juist wel! Vandaag aflevering 106: Jan J.B. Kuipers.

**********************

SCHORERS GRAF

Er zitten twee nullen in zijn sterfjaar
Benoorden IJzendijke ligt hij in zijn dijk
De grimas diep geborgen, gebakerd in de klei

Droeg hij de schuld of was het eeuwige Anna
Groeien wortels beneden als horens uit zijn kop
Wie heeft verstand van het onderaardse

Zelfs de rechtsgeleerde leerde zwijgen
Wie zijn oor te luisteren legt op schelpenpad
Of kittelend gras zal de worm niet vrezen

Als kind huiverde ik mee met de bladeren
Hoog aan de boom waar de wind niet wijkt
Trillend als het glanzend paardenvel

Hop paardje hop, daar is Anna de nachtmaar al
Diep in de doodstille, duistere polder
Een leven als een oordeel

Jan J.B. Kuipers

Schorers graf. Foto H.M.D. Dekker uit: Jan Kuipers/Heleen Dekker, 111 plekken in Zeeland die je gezien moet hebben (Bussum: Thoth, 2015).

Dit bericht is geplaatst in Zeeuwse Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

3 reacties op Vers op Zondag 106: Jan J.B. Kuipers

  1. Theo Raats schreef:

    Die arme impotente Schorer. Iedere nacht bereden door zijn frigide Anna. Dat moet inderdaad een nachtmerrie zijn Jan.

  2. Yvonne Wagenaar schreef:

    Prachtig gedicht dat doet huiveren en mijn nieuwsgierigheid heeft gewekt naar de geschiedenis van Willem en Anna.

  3. Thom Schrijer schreef:

    We moeten ook niet vergeten dat Anna wel wat voor de scheiding over heeft gehad als we lezen hoezeer verschillende chirurgijns destijds onzacht het haar schede bezig zijn geweest.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.