Nonolet mag woord van het jaar worden

Met het overlijden van Sietz Leeflang in Breskens was het een gedenkwaardige week. Een klein eerbetoon aan de grote man van de Kleine Aarde.

****************

Sietz woonde in de bakkerij van Leen de Vlieger

door Jan van Damme

Gisteren werd ‘appongeluk’ tot woord van het jaar uitgeroepen. ‘Spijtseks’ en ‘netflixisering’ gooiden ook hoge ogen.

Na zo’n nieuwsbericht is het tijd om maar weer eens op de fiets te stappen. Wekenlang kregen de rioolputjes het hemelwater bijna niet weggegorgeld. Nu moet de batterij van mijn fiets hoognodig worden opgeladen. De winter laat zich eindelijk van zijn betere kant zien. De bijna kortste dag is aangebroken, het voelt zacht met een laag neveltje en een blauwe lucht. Vannacht zal het net-wel-net-niet gevroren hebben, de sprietjes wintertarwe naast het Brigdamse Pad staan er verstard bij.

In Breskens wordt vandaag Sietz Leeflang begraven. Op de fiets moest ik aan hem denken, de grote man van de Kleine Aarde. Met al zijn ideeën over duurzaam leven en energiebesparing was hij zijn tijd ver vooruit. Te ver, kopten kranten deze week boven zijn overlijdensbericht. Te ver, alsof dat zijn schuld was. Als neoliberale voormannen nog steeds 130 willen rijden en te bang zijn om een vuurwerkverbod af te kondigen, loop je al gauw voor de troepen uit.

Een jaar of acht geleden ben ik een keer bij Sietz thuis geweest. Hij woonde in z’n eentje in de oude bakkerij van Leen de Vlieger, in de Dorpsstraat van Breskens. Een zelfgefabriekt milieudemonstratiehuis was het, met in de muren weggewerkte warmwaterslangen, een plantenbak voor zuivering van huishoudelijk afvalwater, een waterloos toilet met de naam Nonolet.

In 2004 kwam hij in Zeeuws-Vlaanderen terecht. Daar was nog de kleinschaligheid die overal elders verdwenen leek. In de garage achter de bakkerij had hij zijn oude Peugeot 205 staan. Elektrisch, toen al. Daarvoor was wel de complete kofferbak met accu’s volgestouwd, onder de motorkap zaten er ook nog drie. Qua gewicht benaderde de Peugeot dat van een tank. Hij kon er mee van Breskens naar Brugge rijden. En terug. Als hij niet harder dan 50 reed.

Zo’n man.

Zijn Nonolet verdient het om alsnog tot woord van het jaar te worden uitgeroepen.

 

Dit bericht is geplaatst in Columns met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.