Column: Zie het lege landschap, waar het tij het voor het zeggen heeft

Het nazomert, op vele fronten. Neemt u ook afscheid van de zomer? En zoekt u ook wapens voor de winter? Het Zeeland Nazomerfestival biedt de helpende hand. Op de Oesterdam.

Zie het lege landschap, waar het tij het voor het zeggen heeft

door Jan van Damme

Het aftellen van de zomer. Dat gevoel. Het vakantieseizoen dat nog weinig heeft willen zomeren zet nog even aan. Boven de rivieren zijn de scholen al begonnen. Bij ons is het volgende week zover. Her en der hoor je van die opstartplofjes – zoals in de Middelburgse abdij, waar onze provinciebestuurders gisteren voor het eerst na de vakantie hun bruinverbrande koppen bij elkaar staken. Zeeland kan er weer tegenaan, zullen we maar zeggen.

Ik heb mezelf uit de vakantiestand moeten halen. Mijn tempo was lang afgestemd op de Morvan, het natuurpark in Frankrijk waar we een redelijk natte week doorbrachten. Ons huisje had een veranda. Daar heb ik zitten lezen, droog, terwijl om me heen alles lek leek.

In deze dauwige dagen ben ik elk jaar weer content met het Zeeland Nazomerfestival. Niet dat ik een echte theaterfreak ben – van al die strak geregisseerde standjes op een podium kan ik over het algemeen niet opgewonden raken. Maar dat Zeeuwse festival weet me altijd te pakken door de locaties.

U moet me niet meer vragen welke theaterstukken ik de afgelopen jaren heb gezien. Maar ik herinner me wel dat ik bij Domburg de zon in de zee heb zien zakken terwijl er mannen in matrozenpakjes door het beeld liepen. Onderaan een verdedigingsmuur van Veere zaten we in de stromende regen te kijken naar een man, die van bovenaf grote bonken klei op het podium kletterde terwijl de hoofdrolspelers klagend doorweekt werden. IJzendijke had iets met Maurits, met uitzicht op een prachtig uitgelichte kerk. En we zijn een keer naar een eilandje in het Veerse Meer gevaren, waar het licht van de dag op de loop ging.

Gek hoe een geheugen werkt. Het Zeeland Nazomerfestival heeft een heel fotoboek in mijn hoofd geprint. Mooie herinneringen, die voor mij alle bellen voor de herfst laten rinkelen.

foto Lex de Meester

Dit jaar zet ik mijn kaarten op ‘Hiroshima mon amour’, de voorstelling op de Speelmansplaten voor de Oesterdam. We mogen daar als toeschouwers op een rij zitten, op de dijk. Zie het lege landschap, waar het tij het voor het zeggen heeft.

Dat is pas theater, Zeeuws theater.

Dit bericht is geplaatst in Columns met de tags . Bookmark de permalink.

Één reactie op Column: Zie het lege landschap, waar het tij het voor het zeggen heeft

  1. Jan Karman schreef:

    Een kleine toevoeging zij mij gegund:
    “Hier gaan over het tij
    De maan, de wind en wij”
    Ed Leeflang (op het monument Oosterscheldekering)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.