Wim Hofman 19: Taaitaai

hofmanvrijdag18novemberWim Hofman (1941) is schrijver, illustrator, kunstenaar. In zijn rubriek in de PZC geeft hij wekelijks een proeve van zijn kunnen. Die PZC-column wordt elke woensdag op Zeelandgeboekt geplaatst. Onlangs verscheen een selectie van zijn columns in boekvorm: Bramen plukken.

Het verhaal gaat dat de bakker niets had om er de bisschopsstaf van Sinterklaas van te maken en daarom maar zijn pijp als staf in de koek duwde.

Taaitaai

Laatst stonden we in de stad Düsseldorf voor de etalage van een bakker; er was veel te zien. Kerststerretjes met wit glazuur, Butter Spekulatius: dunne koekjes in de vorm van allerlei figuurtjes, Schoko-Herzen, krentenmikken die Jan-Wellem – Stuten ( sinne Frau ihr Topf) werden genoemd, en een soort broodachtige koeken waarbij het bordje Weckmann stond. Opvallend was ook het witte stenen pijpje dat in het deeg was geduwd en waaschijnlijk was meegebakken. De lekkernij heeft blijkbaar iets te maken met sinterklaas. Het fijne weet ik er niet van. Het verhaal gaat dat de bakker niets had om er de bisschopsstaf van Sinterklaas van te maken en daarom maar zijn pijp als staf in de koek duwde. Dat werd op den duur traditie.

Wij kennen natuurlijk ook speciale zoetigheden die rond Sinterklaas worden aangeboden: suikerbeesten en natuurlijk de chocoladeletters. Ik herinner me nog wel hoe mijn moeder taaitaai bakte . Ze had een voorkeur om taaitaaipoezen te bakken, een bakplaat vol. De poezen bestonden uit twee rondjes met oortjes en dan, dat was het moeilijkste: een staartje. De koeken kwamen mooi bruin uit de oven. Als we er een kregen, mijn broer Zweitze en ik, aten we eerst het staartje.

Dit bericht is geplaatst in Biografie met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.