Schrijverscorner 58: Dave Bührs

davebuhrs.jpgStudent Dave Bührs schreef het gedicht SÆVIS TRANQVILLVS IN VNDIS (Rustig te midden van de woelige baren) dat is geïnspireerd op de beroemde wandtapijten in het Zeeuws Museum. Door de tapijten ging Dave zich meer in de tachtigjarige oorlog verdiepen. Dit heeft hem ertoe gebracht om een gedicht te schrijven over de tachtigjarige oorlog in Zeeland.

Dave was in  2015 finalist in de wedstrijd Dichter bij 4 mei met In stilte overwonnen en droeg dit gedicht voor zowel tijdens de dodenherdenking 4 mei op het Bellamypark te Vlissingen, als voor de herdenking van het Genootschap van Kerken.
Gedichten van Dave zijn opgenomen in verschillende bloemlezingen.

SÆVIS TRANQVILLVS IN VNDIS
(Rustig te midden van de woelige baren)                                    wapen

‘Mijn schilt ende betrouwen
Sijt ghy, O Godt mijn Heer,
Op u soo wil ick bouwen
Verlaet my nimmermeer:
Dat ick doch vroom mach blijven
U dienaer taller stondt,
Die Tyranny verdrijven,
Die my mijn hert doorwondt.’

Filips van Marnix van Sint-Aldegronde
Wilhelmus

’t Hemeldoek raakte verscheurd
Door zwermen krijsend gefladder, vederlicht
Als een zeil aan flarden, diep verkleurd
Ze bereden de lucht en haar onheilspellend gewicht.

Nimmermeer zou klinken ’t Spaanse nijd
Over de landen, bitter berooid
Gelijk men hoorde van de kamer te Zeeland deze tijd
Had zich hier krachtig verzet ontplooid.

Zo kwamen ruwe tijden en in geschrifte
Volgde stad na stad in die manhaftige opstand
Tegen ’t gezicht dat zich overgaf aan zijne driften
Daar aan ’t Vlissings kadeland.

Doch er volgde ook  druk op de hoofdstad
Waar de Lange Jan heeft moeten branden
In deze strijd om ’t Schelde nat
Bracht ook rampspoed op de Bevelanden
Waar men kranig de weg naar Holland bezat.

En waar ooit den Prinse zou vieren zijne eed
Ging nu te water brandend wapentuig
Bloed vloeide op de golven naar gelang men streed
Daarvan doorklonken in ’t zuiden geruchten, beestachtig ruig.

Over hoe men met de steun van ’t Engels huis
In Axel optrad  onder de klanken van ’t trotse lied
En hoe ook Jantjes noodlot niet kon slaan in Sluis
Gelijk men zelfs in het verdronken land den uitweg ziet.

Ofschoon de strijd verlies bracht onder de mensen
Hielden onze eedl’en Staaten stand bij tegenspoed
Voor ons recht op een republiek met eigen grenzen
Verwezenlijkt met Zeeuwse moed.

Dave Bührs

Dit bericht is geplaatst in Poëzie, Schrijverscorner met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.