Schrijverscorner 52: Karel Leeftink

Het gedicht in schoonheid sterven van de Stadsdichter van Middelburg Karel Leeftink.

karelleeftink-verrekijkerEen toch wel bijzonder fenomeen: net buiten de stad Middelburg, in het “bosje van Koole” aan de Golsteinseweg (st Laurens) wonen  tientallen wespspinnen grote, vervaarlijke, prachtig felgekleurde van oorsprong Zuid-Europese spinnen, die de laatste jaren door de klimaatsveranderingen ook ons land bereikt hebben. De dikke damesspinnen zitten in hun webben laag bij de grond te wachten op prooi, zoals sprinkhanen, andere spinnen, vlinders, etc. De mannetjes worden na de geslachtsdaad door de zeker zes keer grotere dames verorberd.

in schoonheid sterven

hoe stil de dood in schoonheid wacht

op dingen die gebeuren gaan

gelaten schier en flegmatiek

haar kansen wikt en weegt

 

haar lange slanke benen strekt

haar lekkere lijf de zon toedraait

wat luchtigjes augustus danst

alsof niets er toe doet

 

alsof tijd van geen waarde

voor wat onontkoombaar is

 

hoe stil de dood lonkt en verleidt

verlekkert noodt verlokt hoewel

zijzelf beheerst en onderkoeld

daarvan geen notie neemt

 

haar rijk gedoste balzaal schouwt

haar weergaloze feestjurk toont

die oogverblindend en subliem

geen man toch kan weerstaan?

 

alsof weerstaan een optie is

voor wie de dood zelf zoekt

 

hoe heerlijk moet het zijn per slot

hoe goddelijk zinnelijk geil en zot

om na een flard van eden in haar

pracht de dood te zien

 

Karel Leeftink (stadsdichter Middelburg)

Dit bericht is geplaatst in Schrijverscorner met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.