Pontjespoëzie

Altijd gedacht dat Zeeland het land van overkanten is. En dus – tot dammen, bruggen en tunnels dat plezier vergalden – van veerboten. Wie de bundel Pontjespoëzie leest moet wel tot een andere conclusie komen. Heel Nederland lijkt vergeven van de overzetveren. Maar met een beetje chauvinisme: de echte veerboten voeren hier, het echte avontuur lag op de Westerschelde. Zie de foto van de enkeldekker Prinses Margriet. En dat lees je – denk ik – terug in de gedichten die over de Zeeuwse veren gaan.

Mijn kennis van pontjespoëzie ging niet veel verder dan het hilarische lied van drs. P: heen en weer, en de boot is vol… Nu blijkt dat er een Vereniging Vrienden van de Voetveren bestaat. Die schreef in 2002 al eens een pontjespoëziewedstrijd – alleen het woord al – uit. Dat resulteerde in een eerste bundel met gedichten over veerbootjes en veerboten.

In 2010 werd er weer een wedstrijd uitgeschreven. Er kwamen zo’n 75 inzendingen binnen. De jongste dichter was 7, de oudste 82 jaar, en ook een aantal veerbazen was in de dichterpen geklommen. In de deze maand verschenen bundel Pontjespoëzie II zijn de beste 38 – eigenlijk 39 – gedichten opgenomen. Veel aankomen en vertrekken, altijd wel iets van weemoed, de pontjes maken mooie gevoelens los. 

Omdat we hier toch tussen de deltawateren leven, neem ik de vier Zeeuwse gedichten over.

Philippine, 17 juli 2010 Hier: Hier / tussen twee oevers / wordt het stil / in mij. // Wind zucht / mijn hoofd leeg, / water wiegt, / mijn lijf / tot lome leden // Bagage lost op / in een wazige verte, / nevel versluiert / het land voor de boeg. // Hier / tussen twee oevers / wordt het stil / in mij, / laat ik los / en geniet. – Jannie Trouwhorst-van Oostrum

Vlissingen – Breskens: vroeger / toen het veer nog voer / – zeereis in zakformaat – / handen stevig aan de reling / als eerste / ik ben te voet // zeewind in de haren / meeuwen / een cocon, buiten de tijd // nu / snel, de tunnel wacht niet / misschien haal ik / de overkant / in twintig minuten – Marjo Maas

Kruiningen – Perkpolder: Lopend van Woensdrecht naar Spanje / varen we over de Westerschelde. / De kajuit is warm en droog / koffie is er en gevulde koeken. // Nevel over het water. De kajuit een / welkome huiskamer. We willen / nóg een keer heen-en-weer. / Het mag van de veerman. // Zo oeverloos glijden we tussen / overkant en overkant. De dijken van / Vlaanderen, zompige paden en koude / handen zijn toekomst, ongewis. // Voor het moment kan Compostela wachten. – Cootje Houdijk-Verburg

het laatste veer: metershoge meerpalen / schuiven / krakend langs / meeuwen / klapwiekend stil / in de lucht / boven de Westerschelde / die schuimend / afscheid neemt // zeilboten laveren / voorzichtig / achterwaarts // breskens / glijdt terug / in de tijd // zo ook het veer – Marjo Maas

Het boekje Pontjespoëzie II kan worden besteld bij Vereniging Vrienden van de Voetveren voor 9,99 euro (incl. verzendkosten), tel. 0294 431604, e-mail info@voetveren.nl

Dit bericht is geplaatst in Poëzie. Bookmark de permalink.

Één reactie op Pontjespoëzie

  1. Jacques van Eekelen schreef:

    geachte, ik heb van Marjo Maas een mailadres majomaas@zeeland.nl wat naar ik denk veranderd is omdat ik geen mail meer kan bezorgen, kunt u haar vragen of mij wil mailen i.v.m. SPIRITAAL, het poeziepodium van Bergen op Zoom.
    Jacques van Eekelen info@babouche.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.