Dopers leven

dopersDe Dopers zijn een goed en klein bewaard geheim. In Zeeuws-Vlaanderen is Aardenburg het centrum van de geloofsgemeenschap. Al vier eeuwen lang. Dat wordt nu herdacht en gevierd. André Bauwens en Estelle Slegers Helsen schreven het jubileumboek Dopers leven. Vierhonderd jaar Doopsgezinde Gemeente Aardenburg. Met de historie en met interviews met veertien bejaarde leden en vrienden.

Afgelopen zaterdag was er een presentatie voor het historisch genootschap van de doopsgezinden. Uit heel het land verzamelden zich leden in hotel De Roode Leeuw in Aardenburg. Wat ik zag zal ik voorzichtig formuleren: de aanwezigen waren niet piep. Herman Bakker uit Aardenburg onderstreepte dat nog eens. Hij is zeventig jaar en daarmee het op één na jongste lid van de Doopsgezinde Gemeente in zijn regio.

André Bauwens (Oostburg 1953) is een pijler van de Heemkundige Kring West-Zeeuws-Vlaanderen en publiceert met enige regelmaat over de regio. Voor de geschiedenis van de Doopsgezinde Gemeente van Aardenburg lijkt hij dan ook bij uitstek de man. In zijn hoofdstuk verhaalt hij over het ontstaan van de eerste doperse bewegingen, de Tachtigjarige Oorlog, de vestiging in de Biezen, de onderdrukking en vervolging, hoe de Wederdopers Mennonieten werden, de berenning van Aardenburg in 1672. Na dat jaar namen de conflicten af en raakten de dopers ingeburgerd. Voor het jaar 1792 kan worden vastgesteld: ‘De doopsgezinden waren geëmancipeerd tot volwaardige burgers’. Het vakantie- en conferentieoord Van Eeghenhuis speelde van 1965 tot 1989 een betekenisvolle rol in de gemeenschap.

Het heden krijgt in het boek wat weinig aandacht. Misschien was het ook een idee geweest om de predikanten wat meer vlees op de botten te geven. Zij zijn – goed of slecht functionerend – het gezicht van de geloofsgemeenschap.

Marijn Vermet, de huidige dominee, vertelde dat zijn gemeente nu dertig leden en vijftien vrienden telt. Hoogste tijd om nog eens over de toekomst na te denken. De doopsgezinden hebben door de jaren heen altijd wel ups en downs gekend. Overleven lijkt een tweede natuur. In de interviews van Estelle Slegers Helsen (Mol 1965) blijken alle dopers daden boven woorden te stellen, voor een vrije invulling van hun geloof te kiezen en hun kerk als een veilig en warm thuis te beschouwen. Tini Groenhof zegt het zo: ,,Ik probeer naar het ‘bord’ te leven: ‘Dopen wat mondig is; spreken wat bondig is. Vrij in ’t christelijk geloven; daden gaan woorden te boven’.”

Wat mij betreft: zo’n kerkgenootschap gun je jonge aanwas.

André Bauwens en Estelle Slegers Helsen: Dopers leven. Vierhonderd jaar Doopsgezinde Gemeente Aardenburg – verschenen als nummer 5 in de Doopse Documentaire Reeks, 96 pagina’s, 16,- euro.

Dit bericht is geplaatst in Godsdienst met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.