Zeeuwse gezangen


fotoStuur hem maar een bundel met ‘hermetische gedichten’, moet Jan M. Goerée gedacht hebben. Hij heeft net de SchrijversAcademie in Antwerpen afgerond en voelt zich zeer aangetrokken tot het schrijven van dat soort poëzie. Zeeuwse gezangen heet zijn debuutbundel. Met illustraties van Daan Kok. Ik signaleer de bundel hier en laat de poëzie verder voor zich spreken. Hermetisch moet maar hermetisch blijven, ik heb er heel weinig mee.

Begin 2012 stuurde Jan een inzending voor de afdeling Schrijverscorner op dit weblog. Toen publiceerde ik ook zijn biografie. Hij is verbonden aan De Zeeuwse Alliantie van Notarissen, en wil met zijn opleiding aan de SchrijversAkademie proberen los te komen van zijn in vele jaren ingeslepen ambtelijke taal.

goeree-225x300Over zichzelf schreef hij: ,,Jan M. Goerée is een ras Zeeuw, geboren in de zomer van 1949 te Kruiningen. Al in zijn tienerjaren schreef hij poëzie, althans wat daar voor doorgaat. Desgevraagd oordeelde Hans Warren destijds dat de inhoud van de werkjes veelbelovend was. Pas zo’n drie jaren geleden herkreeg Jan zijn belangstelling voor het schrijven. (…) Zijn belangstelling gaat voornamelijk uit naar (hermetische) Poëzie, maar ook Proza wordt door hem beoefend. Het schrijven heeft – naast de gelukzaligheid van expressie- tevens voor hem tot doel dat hij daarmee probeert los te komen van zijn juridische taalgebruik in woord en geschrift; hij is al zo’n veertig jaar werkzaam in het notariaat, hetgeen voor wat betreft het woordgebruik zijn sporen nalaat.”

En verder: ,,De Watersnoodramp van 1953 verdreef het toen nog jonge gezin – naast de schrijver bestaande uit zijn ouders en zijn zus – via het dakraam uit hun woning, waar het water al gestegen was tot aan de plankenvloer van de zolder. Stoere ooms uit Yerseke bevrijdden met een boot het onfortuinlijke viertal. De levensbedreigende watervloed heeft, al was hij toen nog maar vier jaar oud, een beslissende invloed op hem gehad: een niet gemakkelijke toegankelijkheid tot vreugde en verdriet.”

De twee gedichten die hij in 2012 in de Schrijverscorner publiceerde, hebben ook de poëziebundel gehaald: ‘Gekuild lof in ’t verschiet’ en ‘Ballet nabij Berseba’.

De bundel telt 35 gedichten. Daan Kok – die zijn inspiratie opdoet in de omgeving van zijn woonplaats Oudelande – voorzag het boek van acht illustraties.

Jos Daelman, schrijver en recensent, zegt op de achterkant: ,,De verzen van Jan M. Goerée zou men best onder de noemer ‘sensitieve’ verzen kunnen rangschikken. De taal is zintuigelijk, metaforen bezitten lichaamstaal. Met hun vreemde stijl vol verdraaiingen, in kleur gedompelde klanken, waarin een ritme tekeer gaat, dat aan een stortvloed van gevoelsgeladen werkwoorden ontspringt, zijn de gedichten eerder verrassend dan gedurfd.”

Kijk, nou weet ik weer waarom ik geen poëzie recenseer. En ik u gewoon op nog één vers uit een overigens mooi uitgegeven bundel trakteer. Met een knipoog naar buiten.

Wassend najaar

Naderende herfst – voelbaar klam –
wast ’s nachts de ochtend fris
is haar adem blaast wolken
voor de zon: uitgebloeid, zoekt
rustiger oorden verlaat vroeg de
dag te slapen. Haar einder is
rood, koud vuur nodigt sterren
helder te zijn wakkert winden
aan zich te verwaaien.

Jan M. Goerée: Zeeuwse gezangen – Uitgeverij C. de Vries-Brouwers Antwerpen/Rotterdam, met illustraties van Daan Kok, 80 pagina’s, 15,90 euro.

Dit bericht is geplaatst in Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.