Storm!

‘Zestig jaar watersnood’ zit eraan te komen. In Ouwerkerk, het Watersnoodmuseum, moet het langzamerhand hoogspanning zijn. Overal waar de dijken braken worden voorbereidingen getroffen om in elk geval in gedachten even terug te gaan naar toen. In boekenland laat de Ramp ongetwijfeld ook weer sporen na. Het eerste jeugdboek is er: Storm! van Judith Janssen. Met een oranje sticker op de cover: 60 jaar watersnood.

Het is een uitgave van een christelijke uitgeverij, Mozaïek. Dat zie je op de één of andere manier meteen aan het boek. De cover dus, met een jongen en een meisje op het dak van een schuur die op het punt staat helemaal in de golven te verdwijnen. De oranje letters, de zon die net niet door de wolken breekt. Door de combinatie van dat alles maakt het boek een ouderwetse indruk.

Is het boek ook daadwerkelijk ouderwets? Het loopt met alle hoofdpersonen goed af, op het nippertje. Dat mag. Psalm 91 speelt een prominente rol. In een christelijk boek niet zo vreemd. Bovendien, op Schouwen – ik denk dat het boek daar speelt – was de kerk in 1953 nog wel zo aanwezig dat er vast wel eens een psalmtekst gezongen of gepreveld zal zijn in de rampnacht.

Er is sprake van een hechte vriendschap tussen een jongen en een meisje, Krijn en Jet, allebei 11 jaar. Het verhaal wordt vanuit haar perspectief verteld. Krijn heeft een geheim, dat stukje bij beetje duidelijk wordt. Na schooltijd heeft hij opeens geen tijd meer voor Jet. De dag voor het water komt volgt ze hem stilletjes als hij de polder infietst en ontdekt dat hij een hut heeft gemaakt in een verlaten schuur. Daarna krijgen we informatie over zijn vader, die door Jet oom Wieger wordt genoemd. Wieger drinkt. En, begrijpen we, heeft een kwade dronk waaronder zowel zijn vrouw als zijn zoon te lijden hebben.

Jet speelt in het verhaal een doorslaggevende rol. Dat vind ik allesbehalve ouderwets. Zij zorgt dat de noodklok van het dorp gaat luiden, zij beslist dat ze haar belofte aan Krijn om zijn schuilplaats geheim te houden moet breken, zij neemt het voortouw bij het denken over oplossingen op de zolder van de bijna onder het watergeweld bezwijkende schuur. En, helemaal uiteindelijk, zij redt Krijn.

De uitgever geeft een korte bio van de auteur: ,,Judith Janssen (1969) studeerde ontwikkelingspsychologie en is moeder van drie meiden. Ze schreef de jeugdromans ‘Terug naar de Titanic’, ‘De mysterieuze monnik’ en ‘Storm’. Ook schreef ze de boeken ‘Alleen voor jongens’ en ‘Alleen voor meisjes’, seksuele voorlichtingsboeken voor kinderen in de leeftijd van 10 tot 13 jaar.”

Ik denk dat dit een geslaagd jeugdboek is. Niet alleen voor kinderen die met de bijbel worden grootgebracht. Ach, het had in deze tijd misschien nog allemaal net iets gruwelijker, realistischer gekund. Maar waarom? Het is een junior-boek, dus zal ook door kinderen gelezen worden. Dan is het toch prima zo.

Op pagina 81 zitten Jet en Krijn al uren op de zolder van de schuur, waar het water kolkend in- en uitstroomt. ,,Ze hoestte en voelde een steek onder in haar buik. Nee, het kon echt niet, er was hier geen toilet. Ze moest het ophouden. Maar dat zou echt geen half uur meer lukken; ze zou vast en zeker ontploffen! Veel keus was er niet op deze plek, dat was wel duidelijk. Onrustig keek ze rond. Hoe ging ze dit aanpakken? Er móést gewoon een oplossing komen voor haar dringende nood. Ze had alleen de kistjes die achter op de vliering stonden. Met stijve benen liep ze eropaf en begon ermee te schuiven en te stapelen. ‘Wat doe je?’ vroeg Krijn. ‘Niets’, antwoordde ze. Ze mochten dan beste vrienden zijn; dit was net iets te persoonlijk om met hem te delen. Ze kroop in de hoek en trok nog twee kistjes naar zich toe om het hokje af te sluiten. Niet slecht, vond ze zelf. (…) Voor even was ze blij met de herrie van de wind en het water. ‘Niet hierheen komen!’ riep ze nog snel naar Krijn, en toen kon ze het echt niet meer houden.”

Judith Janssen: Storm! – Uitgeverij Mozaïek junior, hardcover, 121 pagina’s, 9,90 euro.

Dit bericht is geplaatst in Jeugdboeken, Ramp 1953 met de tags . Bookmark de permalink.

0 reacties op Storm!

  1. Kees Borgdorff schreef:

    ‘Zestig jaar watersnood zit eraan te komen.’
    Foei Jan, die openingszin had beter gekund.
    Nooit capituleren voor een lelijk klinkend cliché!
    Dat een van de Journaalweermannen het doet,
    is al uitermate vervelend, maar jij…

  2. Kees Borgdorff schreef:

    De meeste lezers denken dan:
    ‘Wat bedoelt die Van Damme precies?

    • Jan van Damme schreef:

      Beste Kees, dat valt vast mee. Het is een soort stickertekst, lekker kort door de bocht. De Ramp gonst als onderwerp al een beetje om ons heen.
      Nu we toch aan de praat zijn: zou je een aflevering van de Schrijverscorner voor je rekening willen nemen? Bio met foto, en eigen werk – poëzie en/of proza, al dan niet gepubliceerd. zou leuk zijn, Jan

  3. Kees Borgdorff schreef:

    Aardig van je. Ik zal eens bij mij te rade gaan. Je hoort nog van me.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *