Column: We kijken naar de dijk die zich voordoet als een duin

Onderaan de dijk op de Veerse Gatdam. Nog geen hoogseizoen. Wie niet beter weet kijkt naar een duinlandschap. Kruisdistel en goudhaver, je moet er maar oog voor hebben.

*****************************

We kijken naar de dijk die zich voordoet als een duin

door Jan van Damme

Het takje zit in zijn borstzak. Ereprijs: voor thuis, om de zaadjes in de tuin uit te proberen. Daar, iets verderop, sikkelklaver. Het klinkt als een toverformule, onderaan de dijk van de Veerse Gatdam. Goudhaver, ook al niet te versmaden.

We zitten aan de rand van het parkeerterrein bij vis- en frituurbedrijf De Lekkerbek. Peter Meininger heeft daar tussen het hoge gras een bank, die hij bijna als privézitje mag beschouwen. Vandaag in elk geval, het is niet bijster druk met die grijze lucht boven land en zee. Wie parkeert snelt de dijk op naar het strand, daar moet je kennelijk zijn.

Het bankje valt pas op als Peter Meininger er gaat zitten. Hij werkt voor Rijkswaterstaat, hij adviseert de dijken- en dammenbouwers over wat er goed is voor het groen in Zeeland en wat niet. Afgelopen jaren is hij de spil geweest in een groot boekenproject. De Flora Zeelandica, die vrijdag wordt gepresenteerd, laat alle wilde planten in de delta zien en weegt met duizendacht pagina’s 4,1 kilo.

Elke keer is het een klein wonder. Boeken als deze groeien en bloeien tegen de verdrukking in. Het aantal uren kijken, ruiken, lezen, schrijven, vergaderen, mailen, fotograferen dat erin is gaan zitten, kan alleen maar verbijsterend zijn.

Daar op de Veerse Gatdam is het best een bijzonder moment als de natuurman zijn boek uit het ongetwijfeld afbreekbare folie haalt. Opeens ruik ik nieuw papier, inkt, een geur die me heel wat vertrouwder is dan die van heksenmelk en bijenorchis.

We kijken naar de dijk die zich voordoet als een duin. Weet je nog, begin jaren zestig, toen het zwarte asfalt nog zichtbaar was en stille verliefden daar hun aanbedene in hoofdletters aanriepen? Dat kan niet meer. Het duinstruweel heerst, de wortels tasten de parkeerplaats aan.

Het is 12 uur. We ontwijken een kruisdistel en zien dat De Lekkerbek inmiddels de deuren heeft geopend.

Dit bericht is geplaatst in Columns met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.