Vers op Zondag 123: Chawwa Wijnberg

Elke zondag kijken we ernaar uit: een nieuw Zeeuws vers. De vijfde serie loopt. Seizoenen, locaties en jaren tellen niet. Of juist wel! Aflevering 123: Chawwa Wijnberg.

**********************

Is dit het laatste

Alles trilt
alsof de eruptie
nog moet komen
de vulkaan
is nog verscholen

tussen eb en vloed
dood tij

de meidoorn bloeit
de pinksterbloemen
jonge merels
verlaten al hun nest

ik ben de aardbei
achter glas
ik heb mij niet
op schoot genomen zelfs niet
als ik mijn moeder was

de kaarsen van de kastanje
gloeien onverschillig
of ik nu oud of bijna weg
zelfs de treurwilg lacht
ik blijf stil en weet niet
hoe lang nog
maar ik zit en tril en wacht

Chawwa Wijnberg

Dit bericht is geplaatst in Zeeuwse Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

2 reacties op Vers op Zondag 123: Chawwa Wijnberg

  1. Anneke schenk schreef:

    Wat een prachtig en ontroerend gedicht Chawwa. Ik krijg het er gewoon koud van.

  2. Roland Reuter schreef:

    Dat was, dat is
    alle moeite
    waard!
    Dank u

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.