Vers op Zondag 117: Thom Schrijer

Elke zondag kijken we ernaar uit: een nieuw Zeeuws vers. De vijfde serie loopt. Seizoenen, locaties en jaren tellen niet. Of juist wel! Vandaag aflevering 117: Thom Schrijer.

***************************

Wij waren weinigen daar in de Zak
op een uit de week gepelde dag.

Er zat andante in de lucht en het stille kabaal
van snel oplopende temperaturen.

Meidoorns sneeuwden zich uit.

Dat van die bloemendijken moest allemaal
nog beginnen om ons heen,

met wollige distel, glad parelzaad, aardaker,
wilde marjolein en zo.

Toch stelden wij nu al een wachten in,
een laagreikend speuren,

een vooruitlopen op hoge dagen,
op makrobeelden van eerder en later,

op de strak te bloem zittende geuren
van het gespiegelde zuiden.

Thom Schrijer

Gedicht in opdracht geschreven
voor het project ‘Dichter in het landschap’
over de Zak van Zuid-Beveland.

Dit bericht is geplaatst in Zeeuwse Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

Één reactie op Vers op Zondag 117: Thom Schrijer

  1. Johanna Kruit schreef:

    Precies zo zagen wij gisteren de meidoorns bloeien in de Zak van Zuid Beveland !
    Wat een mooi gedicht Thom, dank je wel !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.