Vers op Zondag 116: Jacoline Vlaander

Elke zondag kijken we ernaar uit: een nieuw Zeeuws vers. De vijfde serie loopt. Seizoenen, locaties en jaren tellen niet. Of juist wel! Vandaag aflevering 116: Jacoline Vlaander.

************************

Stadsdichter m/v

Het is vooral een functie van gewicht
dat je er zelf aan toekent. Kandidaat
ben je niet zomaar. Niet hier van de straat
evenmin. Je streeft naar publiek en zicht

op de bekende verten; een tijdsgewricht
waarin het woord als tussen droom en daad
een moeizaam krassen in de rots beslaat
maar binnen de termijn een heus gedicht

laat zien. En dan: daverende stilte.
Dus niet voor roem of uiterlijk vertoon,
en wrijf ons licht. Nachtelijke kilte

immers, is amper het hele verhaal:
niets in onze stad is zomaar of gewoon;
altijd schijnt er meer dan een lantaarnpaal.

Jacoline Vlaander

foto Marc Machielse

Voor de bio zie deze eerdere aflevering van Vers op Zondag.

Dit bericht is geplaatst in Zeeuwse Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

2 reacties op Vers op Zondag 116: Jacoline Vlaander

  1. Johanna Kruit schreef:

    Een interessant gedicht Jacoline, en leuk dat je wat woorden van Willem Elsschot erin hebt verwerkt ( ” Tussen droom en daad …………)
    Je zet de dichter weer eens goed met beide voeten op de grond

  2. Theo Raats schreef:

    De eenzame strijd van de stadsdichter. Hoewel: Er is hoop. Een goed gedicht verandert je eenzaamheid, zei Nijhoff.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.