Column: De hovercrafts zijn nooit gaan varen tussen Breskens en Vlissingen

Ron Barbé is overleden. In de tijd dat hij gedeputeerde was – jaren tachtig van de vorige eeuw – kwamen we elkaar regelmatig tegen in het provinciehuis in Middelburg. Het had altijd iets van Zeeuws-Vlamingen onder elkaar. Hij had connecties met de Groe, dat was zeker. Met deze column denk ik terug aan een gedreven bestuurder en een dichtbije Zeeuws-Vlaming.

De hovercrafts zijn nooit gaan varen tussen Breskens en Vlissingen

door Jan van Damme

De bestemming was Duinkerken. Comfortabel, een Mercedes uit het hogere segment. Ik was ingestapt in Middelburg. Op de boot naar Breskens kregen we als provincieauto voorrang. De chauffeur pakte de telefoon op het dashboard om zijn baas te bellen: over een half uurtje staan we in Hoek. Een autotelefoon, dat was een bijzonderheid in het pre-mobieltjes tijdperk.

Er stonden eind jaren tachtig niet veel camera’s langs de Belgische en Franse wegen. Anders hadden we bij terugkeer het hele provinciehuis met bekeuringen vol kunnen hangen.

We raceten naar de hovercraftferry. Ik maakte als verslaggever van de PZC met toenmalig gedeputeerde Ron Barbé een overtochtje naar Dover. Er was weer eens een hoop te doen over de veerdiensten op de Westerschelde. Iemand had in een onbewaakt ogenblik geroepen: zet maar hovercrafts in, da’s goedkoper en sneller. Verantwoordelijk bestuurder Ron Barbé wilde best een proefvaart maken.

Op de luchtkussenboot hadden ze vliegtuigstoelen, zo krap. ,,We kunnen niks zien”, riepen we boven het geraas van de motoren uit in het Zeeuws-Vlaams naar elkaar – het opspattende water ontnam elk zicht. In Dover spraken we met de directie van de hovers. In het Engels – ik had het gevoel dat we niet spellingvast waren.

Na weer een hotseklotsterugreis in een geblindeerde cabine vlijden we ons opgelucht in de kussens van de dienstmercedes, die op het vasteland stond te wachten. Gedeputeerde Barbé opende een kastje met snoepgoed in de middenconsole. Zuurtjes, pepermuntjes, speciaal door de chauffeur gevuld.

De hovercrafts zijn nooit gaan varen tussen Breskens en Vlissingen. Vermoedelijk heeft Barbés idee voor de Westerscheldetunnel op dat tripje naar Dover vaste vormen aangenomen. Als je dan toch geen uitzicht over het water hebt, kun je er maar beter onderdoor gaan.

Vorige week is hij overleden. In de Put van Terneuzen denk ik aan hem.

Dit bericht is geplaatst in Columns met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *