Raas, de zwijgende legende

Jan Raas blijft almaar boos

De breuk tussen Jan Raas en Rabobank was ,,voor zeker 90 procent” de schuld van de oud-wielrenner uit ’s-Heerenhoek. Dat zegt Fred van Slogteren, die de moeizame samenwerking van 1996 tot 2003 en de uiteindelijke knallende ruzie reconstrueerde in zijn boek ‘Raas, de zwijgende legende’. ,,Het kwam door zijn dwarse, moeilijke, Zeeuwse karakter.”

door Roeland van Vliet

Van Slogteren bracht in het voorjaar van 2009 al een biografie uit over Raas: ‘Op z’n Raas’. Daarin beschreef de inwoner van Zeist uitvoerig de loopbaan van de Bevelander als uitmuntend coureur en verdienstelijk ploegleider. Ook verhaalde de auteur over Raas’ periode als directeur bij Rabobank, zij het beperkt. ,,Dat boek had een open einde. Ik heb wel met Raas gesproken, maar ik mocht hem niet interviewen.”

Nu, negen jaar later, is er met ‘Raas, de zwijgende legende’ een geactualiseerde versie van de biografie. Veel hoofdstukken zijn derhalve hetzelfde, maar het gedeelte over de Rabobank-periode is sterk gewijzigd. Van Slogteren: ,,De afgelopen vijf jaar heb ik gewerkt aan een trilogie over de Nederlandse deelnemers aan de Tour de France. Dat zijn er 251, met toevallig de Zeeuwen Theo Middelkamp en Marco Minnaard als de nummers 1 en 251. Ik heb alle renners – mits nog in leven – gesproken. Dus ook de mannen die tussen 1996 en 2003 met Rabobank naar de Ronde van Frankrijk gingen. Zij hielpen mij om duidelijk te krijgen wat er gebeurd is.”

Raas werd in 1996 door Rabobank-president Herman Wijffels aangesteld als directeur van een wielerploeg én een compleet wielerplan. De bank wilde het Nederlandse wielrennen uit het slop trekken en de oud-renner moest daar leiding aan geven. De sport kreeg door Rabobank zeker een impuls, maar de grote successen bleven uit. Op den duur ging de bankdirectie harde eisen stellen (een Rabo-man bij de beste drie in de Tour) en de pers wilde ook wel eens antwoorden op vragen, maar Raas gaf nooit thuis. Uiteindelijk kon de hoofdsponsor niet anders dan Neerlands beste klassiekerrenner aller tijden ontslaan.

,,Raas heeft er nooit over willen praten”, vertelt Van Slogteren. ,,En zoveel jaar na dato geeft hij nog steeds geen interviews. Hij leeft als een kluizenaar en zal tot in zijn graf zwijgen. Van Rabobank hoefde ik ook niets te verwachten. Banken willen nu eenmaal niet praten over dingen waar ze niet trots op zijn. Dus moest ik het van derden hebben: de profs die bij Rabobank reden. En die kwamen met verrassende informatie. Toen dacht ik: dat moet ik gebruiken voor een geactualiseerde versie van de biografie.”

Eén van de zaken die meespeelde in de Rabobank-periode, was een gebeurtenis uit 1994. De vrouw van Raas en zijn zoon werden in dat jaar thuis overvallen door twee gewapende mannen. Door kordaat optreden van Raas, die net thuiskwam van de klassieker Milaan-Sanremo, week het gevaar. Hij joeg en sloeg de overvallers zijn huis uit. Sindsdien – zo betoogt Van Slogteren – wilde Raas zo weinig mogelijk van huis. Vanuit ’s-Heerenhoek deed hij al zijn werkzaamheden; hij was zelden tot nooit bij koersen, kwam nauwelijks op het hoofdkantoor van Rabobank en praatte amper met het wielerjournaille. Van Slogteren: ,,Die overval moet een enorme impact gehad hebben. Hij heeft er alleen nooit zoveel over gezegd. Hij was en is natuurlijk ook een trotse man en dan laat je niets merken.”

foto: Jan Raas wint de Ronde van Vlaanderen, 1979.

Rondom de grote voorjaarsklassiekers – en dan vooral de Amstel Gold Race – wordt de naam van Raas nog steeds vaak genoemd. ,,Dat is natuurlijk niet vreemd, als je die Nederlandse klassieker binnen zes jaar vijf keer hebt gewonnen. Raas was een enorme klasbak. Ik heb in die tijd, in de jaren zeventig en tachtig, ook enorm van hem genoten. Hij zette het hele peloton naar zijn hand.”

Maar zijn gezicht laat Raas, die inmiddels 65 is, zelden zien. Daarom was iedereen zo verrast toen hij in de zomer van 2017 opdook bij de Tourstart in Duitsland. Bij de proloog in Düsseldorf was hij te gast bij de ploeg Wanty-Groupe Gobert, op uitnodiging van ploegleider Hilaire Van der Schueren, een oude vriend. ,,Toen de camera’s daar op hem gericht waren, was hij uiterst vriendelijk”, weet Van Slogteren. ,,De mensen thuis zagen een aardige man. Maar toen de televisie weg was, liet hij zijn ware aard weer zien. Hij kwam een Nederlandse journalist tegen en die schold hij en plein public de huid vol, over iets wat vijftien jaar geleden was gebeurd. Veel mensen kunnen vervelende zaken na verloop van tijd nuanceren. Maar Jan Raas niet. Hij blijft almaar boos. Dat heeft te maken met zijn teruggetrokken bestaan. Hij krijgt wel vrienden over de vloer in ’s-Heerenhoek, maar er is er geen die hem tegenspreekt. Hij verandert daardoor niet, hij blijft zoals we hem uit het verleden kennen.”

Fred van Slogteren: Raas, de zwijgende legende – Just Publishers, 286 pagina’s, 21,99 euro.

PZC 6 april 2018

 

Dit bericht is geplaatst in Biografie, Sport met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *