Wim Hofman (86): Griep

Wim Hofman (1941) is schrijver, illustrator, kunstenaar. In zijn rubriek in de PZC geeft hij wekelijks een proeve van zijn kunnen: in woord en beeld. Die PZC-column wordt elke woensdag op Zeelandgeboekt geplaatst.  Eind 2016 verscheen een selectie van zijn columns in boekvorm: Bramen plukken.

Mijn moeder vond altijd dat je goed moest eten, zeker als je ziek was. Dat heeft ze toen geleerd.

********************

Griep

door Wim Hofman

In 1918 stierf mijn grootmoeder aan griep. Het was binnen een paar dagen gebeurd. Keelpijn, koorts, longontsteking, hoesten, ademhalingsproblemen en dan een paar laatste happen naar lucht. Mijn moeder deed zo’n beetje voor hoe dat gegaan was. Het kan zijn dat ze bij meer sterfbedden heeft gestaan, want ook een paar van haar broertjes stierven aan dezelfde ziekte. Mijn moeder, het oudste kind, werd niet ziek. Ook haar vader, Willem, niet. Hij was, zoals veel mannen, opgeroepen voor militaire dienst en zat als landstormer in een kazerne in Harderwijk. Niet dat militairen geen griep kregen, maar – zo vertelde mijn moeder mij- hij kreeg daar misschien voldoende te eten en hij had zijn pijp en misschien wel een borreltje. Mijn moeder vond altijd dat je goed moest eten, zeker als je ziek was. Dat heeft ze toen geleerd.
Mijn moeder was een jaar of vijf toen haar moeder en haar broertjes stierven. Ze was heel lang erg treurig en ging dikwijls naar het kerkhof. Haar vader trouwde met een zus van haar moeder die nog een paar kinderen had.  Haar man was ook gestorven aan de griep. Het was wennen, zei mijn moeder.
Niemand weet precies hoeveel mensen in Nederland toen aan de griep gestorven zijn. Men schat het aantal op enkele tienduizenden.

Dit bericht is geplaatst in Columns met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *