Column: Rang! Daar had ik de eerste haal van de dag te pakken

Veel katten deze week. Met dank aan de SGP-man uit Kapelle, die alle katten binnen wil houden. Ze veroorzaken overlast. Ze poepen in buurmans tuin. Een storm was het gevolg – op de sociale media deze keer.

foto Nicolette van Damme-van Neste

*********************

Rang! Daar had ik de eerste haal van de dag te pakken

door Jan van Damme

We hebben Sam te logeren. Sinds kerst, hij is inmiddels weer gewend aan de zilte lucht in Middelburg. Kater Sam is gemiddeld twee keer per jaar een vaste gast. Als zijn Amsterdamse baasjes er eens hoognodig uit moeten, wordt hij bij ons afgeleverd. Inclusief kattenbak, kattengrit, bakjes kattenpaté, krabmat en mandje.

Eigenlijk ben ik nooit een echt kattenmens geweest. Ik vond en vind ze leuk, maar dan vooral bij anderen. Heerlijk, om op bezoek ergens zo’n spinnende haarbol op schoot te hebben. Maar zelf een kat nemen? Daarover waren we het thuis altijd roerend eens. Ga jij de dode muizen en vogels opruimen waar hij mee aankomt? Ik dacht het niet. Ga jij het aanrecht en de ontbijttafel steeds leeghalen omdat meneer de kater anders de botervloot plundert en er met de kaas vandoor gaat? Ik dacht het niet. Wil jij kattenhaar in je stamppot?

Alles bij elkaar voldoende redenen om het bij een hond te houden. De onze heet Dibbe, ze is zwartwit, redelijk eigenwijs – een stabij, hè – en veruit de mooiste en de liefste. Ik hoor het de kattenliefhebbers al denken: typisch zo’n dierenman die eigenlijk geen kat aankan.

Nou, we zijn aan het oefenen. Deze week heb ik onze logé al twee dagen lang uitgebreid de krant voorgelezen. Over Marco Kleppe in Kapelle. Kijk Sam, je moet je aan de regels houden. Anders doen we je een tuigje aan – kost maar 4,- euro – en laten we je net als Dibbe drie keer per dag uit.

Sam spon. Wat heeft hij toch een prachtige tekening, oranje met wit. En die staart, zoals hij die als een graadmeter van zijn humeur met zich mee draagt. Ik citeerde de SGP-man in Kapelle: ,,We willen geen loslopende katten meer toestaan in de openbare ruimte.”

Sam lag inmiddels languit over de krant, die ik op tafel had uitgespreid. Een beetje lodderig draaide hij zich op zijn rug. Ah, die witte wollige buik, hoe kun daar vanaf blijven?

Rang! Daar had ik de eerste haal van de dag te pakken.

Rotkat. Voor dit moment dan toch.

Ik deed het keukenraam open. Hup, naar buiten jij.

Dit bericht is geplaatst in Columns met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *