Welbeschouwd is het leven één grote teleurstelling

We kennen Jan Willemsen uit Koudekerke als schrijver van romans over de binnen- en kustvaart. Tot nu toe verschenen er twee: de debuutroman ‘400 ton deadweight’  (2015) en het vorig jaar gepubliceerde boek ‘Kapitein Rabenhaupt’. Nu begeeft hij zich met de novelle ‘Welbeschouwd is het leven één grote teleurstelling’ op een nieuw, niet maritiem terrein.

door Jan van Damme

Willemsen (1959) volgde de Hogere Zeevaartschool in Vlissingen. Voor sleepvaartbedrijf Wijsmuller maakte hij één reis op de zeesleper Noord-Holland. In de jaren daarna heeft hij nog op veerboten van de Provinciale Stoomboot Diensten gevaren. Inmiddels is hij al meer dan twintig jaar zelfstandig werkend als vrachtwagenchauffeur.

Jan Willemsen – foto Ruben Oreel

Nu dus een novelle. Willemsen stopte het boekje begin november in mijn handen, tijdens de uitreiking van de Zeeuwse Boekenprijs 2017. Ik ben er pas in de kerstvakantie aan toegekomen. Het leest vlotjes weg. De inhoud in het kort, zoals Willemsen die zelf verwoordt op de achterkant van zijn boek: ,,Tomas Muller werkt al jaren op de financiële administratie van een groot streekziekenhuis. Zijn nieuwe manager wil een frisse wind laten waaien over de afdeling en besluit dat zijn medewerkers een snuffelstage op een andere afdeling moeten gaan volgen. Tomas krijgt een plek in de keuken, waar hij verliefd wordt op een jonge vrouw. Het maakt gevoelens bij hem los, waarvan hij niet wist dat hij ze nog had.” Voorin in het boek staat: ‘For all the brokenhearted: Hang on!’

In het geheel zit behoorlijk wat meer drama verwerkt dan je uit de korte inhoud kunt opmaken. Tomas is alleenstaand en werkt al twintig jaar op de financiële administratie, heeft zijn vaste tafeltje in de kantine en denkt zonder nieuwigheden zijn pensioen te halen. Hij is een robot. De snuffelstage brengt hem in contact met Bianca Verplancke. Hij valt voor haar, en niet zo maar een beetje.

In het geheel zit een ‘me-too’ verhaaltje verwerkt. Bianca verlaat de instellingskeuken, omdat ze is lastig gevallen door een man, die na een disciplinaire maatregel toch nog haar manager wordt. Als Tomas het verhaal hoort worden zijn gevoelens voor Bianca nog sterker.

Tomas weet zich met zijn verliefdheid geen raad. Bianca voor en Bianca na. Hij zoekt uit waar ze woont, stopt een briefkaart in haar bus, kan aan niemand anders meer denken. Dat loopt fout, uiteraard. Bianca is meer bij de tijd dan de te lang vereenzaamde Tomas.

Zoals gezegd, het verhaal leest vlot weg. Wel wat verkeerde verwijswoorden hier en daar, en af en toe een houterige zin. Pagina 83: ,,Zijn visstoeltje lag wel in de kofferbak. Die pakte hij en nam er op plaats.” Maar je gaat wel meeleven met Tomas.

Dat alles neemt niet weg dat ik de maritieme verhalen met meer plezier las. Ik mag graag een diesel ruiken en horen draaien.

Jan Willemsen: Welbeschouwd is het leven één grote teleurstelling – Uitgeverij Boekenbent, 90 pagina’s, 12,50 euro.

Dit bericht is geplaatst in Proza met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.