Kleine Koala en de Eucalyptus Droom

Teken maar eens een koala

Leonie van Wel in Goes tekende het avontuur van Kleine Koala op zoek naar eucalyptus. Een kleurig en fleurig verhaal, met teksten op rijm.

door Jan van Damme

Kleine Koala kan heel laag brullen. Leonie van Wel doet het voor. Zij kan het weten: Koala is haar geesteskindje, in beeld en in woord. En in alles wat ze er inmiddels heeft aangehangen: een doolhof die je kunt uitprinten, een wedstrijd met prijsjes, een recept, het Koala-liedje, het Koala-dansje, presentaties op scholen.

‘Kleine Koala en de Eucalyptus Droom’ is een boek met uitbundige prenten. Leonie van Wel werkt met ‘soft pastels’ en diverse soorten en maten houtskool. De tekst schrijft ze in rijm: ‘Op een dag… is Koala verdwaald, hij wil zijn moeder en zijn eten / Hij reist door de tijd en komt veel te weten / van onze mooie wereldbol. / Wat Koala beleeft, daarvan staat dit boekje vol’.

Hij ziet eruit als een teddybeer, maar Koala is toch echt een buideldier. In het boek van Leonie van Wel zoekt hij zijn moeder. Of beter gezegd: zijn eten, want moeder is voor de kleine synoniem met eucalyptus, zijn favoriete voedsel. Hij vliegt in een vliegtuig en een zeppelin, hij zwemt, vaart mee op een schip, ontmoet een uil, een draak, een olifant, een zeehond, een haai, hij is welkom op alle continenten. ‘In een hoge eucalyptusboom, / had de Kleine Koala een grote droom. / Mamma wiegt hem in de takken, / nu kan hij eucalyptus pakken’.

De schrijfster heeft in het voorjaar nog een presentatie gepland in een tuincentrum, als er eucalyptus beschikbaar is.

Leonie van Wel – foto Mechteld Jansen

Leonie van Wel (1963) woont in Goes. Daar is ze opgegroeid, van haar tweede tot haar 21ste. Ze op de Christelijke Pedagogische Academie in Middelburg en studeerde vijftien jaar later Nederlands aan de Hogeschool Rotterdam, locatie Vlissingen. Inmiddels heeft ze drie kinderen: zoon Kareem van bijna 30 in Amsterdam, dochter Shereen van 27 zit in de horeca, zoon Maxim van 16 is nog thuis. Ba-Sheera, de Oud-Duitse herder, kan niet over het hoofd worden gezien. Het lijkt rustig, maar de schrijfster heeft in de jaren sinds haar studie heel wat afgereisd. Van 1984 tot 1986 woonde en werkte ze in Tanzania. Ze noemt dat ‘de mooiste tijd van haar leven’. Vervolgens kwam ze in Zwitserland terecht, waar ze les gaf en bij de Verenigde Naties werkte. In 1992 keerde ze terug naar Goes. Rotterdam vormde vanaf 2010 tot begin dit jaar een nieuwe tussenperiode. Nu is het dus weer Goes.

Lezen en tekenen zat er van jongs af in. Op haar achtste had ze de hele boekenkast van haar moeder gelezen. Strips als Storm, Suske en Wiske en Kuifje waren favoriet, net als de ‘Pep’, later de ‘Eppo’. Ze was nog peuter toen ze de plaatjes bestudeerde, behaaglijk voor de gaskachel in de huiskamer. Ook kleurde ze ‘Blondje’ in de Varagids in. Oh ja, zingen was ook haar lust en haar leven. Vanaf haar zeventiende zat ze in bands als The Edge, Charly en Labyrinth.

Momenteel werkt Leonie van Wel voor Scalda, en in Goes en Zierikzee geeft ze les aan anderstaligen. Ze heeft daar de ‘gemeentegroepen’ onder haar hoede, mensen die hier soms al tien jaar zijn. Per december loopt haar contract af.

Koala kwam zomaar op haar pad: ,,In 2012 is mijn vader overleden. Dat deed pijn. Ik ben gaan tekenen om rustig te worden. Mijn zoon Maxim zei toen: teken maar eens een koala. Zo is het gebeurd.”

Leonie van Wel: Kleine Koala en de Eucalyptus Droom – Uitgave van LeWel Art of Expression, hardcover, 32 pagina’s, 16,50 euro. Website: www.lewel-art-of-expression.nl

Dit bericht is geplaatst in Jeugdboeken met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.