Vers op Zondag 100: Yvon Né

Vers op Zondag is toe aan de vierde serie. In de eerste drie series zijn er afgelopen anderhalf jaar 76 gedichten gepubliceerd op dit weblog. Op naar de honderd en meer. Want wie wil Vers op Zondag nog missen? Vandaag aflevering 100 (!): Yvon Né.

*********************************

Grote draaiingen

Wie zeggen dat leven ondiep is,
radertjes naast elkaar, tien tanden elk,
zichtbaar genummerd nul tot en met negen,
gebouwd als een horloge? Alsof de aarde van hen is.
En of dit ze dan wakker houdt.

Ik vraag ze naar het fundament,
nu goed, naar twee, drie resten van iets hards,
onder het huis, de koestal, de zandbank.
Dat ze dit omschrijven, secuur en met zorg.
Geen dividend op de rook, omdat ze stranden.

Wat nu voorhanden is doet allemaal mee,
elke nieuwe rondgang vormt de schelp,
rolt nieuwe regels uit voor de schaal van de zee,
de zeldzame veelte. En elke nieuwe kamer
is langer, wijder, boller. O sterk.

Zie zo’n lint dat van vergeten chaos vertelt,
van engelenscharen die wij hebben verstoten
maar nog in grote stilte hoorbaar zijn, waar platheid
altijd terugloopt. Verder, o verder. Merkt iemand dit op?
En kijk, daar komen ze al, in de wapperende gewaden

der zee buiten elke rekenkunst om.
O nood.

Y. Né

illustratie Yvon Né

Dit bericht is geplaatst in Zeeuwse Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.