Anna de Bruyckere: de nieuwe stadsdichter van Middelburg

‘Ik maak een poëtische atlas van de stad’
Anna de Bruyckere (30) is de nieuwe stadsdichter van Middelburg

Voor haar poëtische portretten blijft de nieuwe stadsdichter van Middelburg niet in een stoel zitten mijmeren. Anna de Bruyckere (30) gaat naar buiten. ,,Ik ga de stad anders bekijken en beleven. Kom maar op!” foto Lex de Meester

*************************

door Maurits Sep

In de vroege zomer van dit jaar wist ze het: stadsdichter van Middelburg, ja, dat wil ik worden. Ze zei het tegen zichzelf en een paar mensen om haar heen. ,,En het was zo wonderlijk: eind oktober viel ineens een mailtje in mijn inbox met de vraag of ik stadsdichter van Middelburg wilde worden. Natuurlijk heb ik meteen ja gezegd.”

Anna de Bruyckere is geboren en opgegroeid in Middelburg. Als 12-jarige ontdekte ze de poëzie en deed mee aan de Kunstbende. Tijdens haar studies filosofie en economie in Gent vond ze het lastig twee manieren van denken te combineren. ,,Ik was intensief bezig met feiten en wetenschap. Maar voor poëzie moet je vrij zijn in je hoofd. Het lukte toen niet om veel te dichten.”

Die vrijheid heeft ze hervonden. Dit jaar schrijft ze meer dan ooit, sinds maart elke dag een gedicht, soms twee. ,,Dat stuur ik naar een schrijfvriendin in Haarlem, die ook mij dagelijks een gedicht stuurt. Dat heeft erg geholpen. De twijfels over het schrijven, en of ik dat wel kan, zijn weg.”

Het verzoek van de werkgroep poëzie van de Kunst- en Cultuurroute kwam dus op het best denkbare moment. ,,Ik wil gaan vieren wat mooi is aan Middelburg. Wat ik mooi vind? Tja. Weet je, de filosoof en de dichter vechten nu om aandacht in mijn hoofd.”

,,De filosoof vindt het moeilijk om in algemene termen te zeggen wat mooi is. Elke stad waar je met plezier woont, is mooi. De stadsgezichten van Middelburg zijn dat bijvoorbeeld.”

,,De dichter vindt vooral mooi wat er gebeurt in een stad. Dat mensen samenkomen. Dat is niet typisch Middelburgs, maar het gebeurt wel. Ik wil me vooral op mensen richten.”

Anna de Bruyckere is aangesteld voor één jaar, met een extra jaar in het vooruitzicht. Als stadsdichter van de ‘gemeente’ zal ze zich niet beperken tot het stadshart. ,,De gemeente, dat zijn ook Sint Laurens, Arnemuiden, Nieuw- en Sint Joosland, Kleverskerke. Ik heb lang genoeg in een dorp gewoond om te beseffen dat de gemeente niet ophoudt bij de grenzen van de stad. Misschien krul ik wel – net als een schelp – vanaf de randen naar binnen toe, naar de binnenstad.”

Dan komt ze ook door de wijken waar ze graag naartoe wil. ,,Mijn idee is om een soort atlas van Middelburg te maken met gedichten over de wijken. Elke wijk heeft iets voor een poëtisch portret. Ik wil vangen hoe het daar is. Scholen, verzorgingshuizen, de gevangenis, daar wil ik naartoe.”

Stadsgedichten vallen in haar visie onder het kopje ‘opdrachten’. Ze wil daarom voelbaar, tastbaar maken wat de context van een gedicht is. ,,Ik zet in op herkenbaarheid, en op taalplezier. Ik ben niet zo van de rijmschema’s, ik zoek vooral naar een goede melodie.”

De vertrekkende stadsdichter Karel Leeftink pleitte zaterdag in de PZC voor een groter podium voor zijn opvolger, zodat die meer in de aandacht komt van een breed publiek. Anna de Bruyckere laat dat niet afhangen van de gemeente. ,,Ik wil zelf ook praktisch aan de slag met poëzieworkshops. Het is mooi om mensen het plezier te bezorgen dat ze ontdekken iets te kunnen waarvan ze nooit gedacht hadden dat ze dat konden.”

De stadsdichter lacht. ,,Noem het naïef, noem het ambitieus, noem het enthousiast, maar ja: ik wil van alles en het liefst met iedereen.”

Dit bericht is geplaatst in Biografie, Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *