Stadsdichter Karel Leeftink neemt afscheid

De zevende stadsdichter van Middelburg was kritisch met een knipoog. ,,Zoals ik zelf ook ben”, zegt Karel Leeftink. Na drie jaar zit zijn werk erop. Eerder deze maand verscheen een bundel met een selectie van zijn stadsgedichten.

Foto: Karel Leeftink tijdens het Middelburgs Poëziefestival, mei 2017. foto Lex de Meester

door Maurits Sep

Bomenkap. Bouwwoede. Lelijkheid. Oude persoonlijke ergernissen kon hij als stadsdichter publiekelijk aan de kaak stellen. Met humor. ,,De zware ondertoon hanteren ze maar in de politiek, of in de protestgroepen.” Karel Leeftink hield het graag wat lichter en leuker. ,,Ik dacht vaak: ‘ja Karel, dat kun je nu wel vinden, maar je vertegenwoordigt de hele stad. En sommige mensen denken er anders over’.”

Neem nou de Boomdijk in Nieuw- en Sint Joosland die zijn naam geen eer meer aan doet. Leeftink wijdde er een gedicht aan. ,,Maar ja, ik werk ook bij Staatsbosbeheer en die bomenkap hebben wij zelf uitgevoerd. Ik weet waarom het nodig was, en dat de boeren er blij mee zijn.”

Het gedicht over de Boomdijk is het enige over Nieuw- en Sint Joosland. Zoals Arnemuiden en Sint Laurens ook maar elk één gedicht hebben gekregen. De overige 52 gingen over de stad. ,,Ik heb te weinig aan de dorpen gedaan, vind ik. Zoals ik ook te weinig aan multicultureel Middelburg heb gedaan. Ik heb wel veel aanzetten tot gedichten liggen, maar ze zijn er niet allemaal uitgekomen. Het zou goed zijn als er eens een gekleurde stadsdichter komt. Tot nu toe waren ze allemaal wit.”

Wat hij ook amper heeft aangeraakt, is de strijd tussen Middelburg en Vlissingen. ,,Terwijl dat voor mij als geboren Vlissinger wel leuk was geweest om te doen.” Dat het gemeentebestuur iets niet leuk zou kunnen vinden, was nooit een afweging. ,,En censuur of opmerkingen achteraf waren er ook nooit.”

De stadsgedichten zijn vaak gelegenheidsgedichten. Leeftink hoopt dat ze ‘langer meegaan’. ,,Eeuwigheidswaarde zou mooi zijn. Zo ben ik zeer tevreden over ‘Ons secreet’. Alle mannen, en ook veel vrouwen trouwens, kennen het urinoir bij de Lange Jan. Iets lelijks, dat stinkt, kun je met woorden een betovering geven. En als het ooit verdwijnt, weet iedereen dankzij mijn gedicht dat het er ooit was.”

Althans, Leeftink heeft wel enige vraagtekens over het bereik van zijn werk. ,,Een stadsdichter is er voor iedereen, maar veel Middelburgers kennen de stadsdichter niet.” Zijn opvolger – ,,Ja, er komt een achtste” – moet vaker door het gemeentebestuur worden ingezet, vindt hij. ,,Bij projecten, bij informatiebijeenkomsten, noem maar op. Het is nu te vrijblijvend. Middelburg beroept zich op zijn cultuur en geschiedenis. Dat vraagt om iemand die dat vastlegt. En hij of zij verdient een prominentere rol.”

De bundel ‘Wissen bijster kwijt en zoeken’ kost 7,50 euro en is te verkrijgen bij de schrijver en bij decreet@zeelandnet.nl

Dit bericht is geplaatst in Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.