Stad en Lande, najaar 2017

Veel kort werk in het laatste nummer van ‘Stad en Lande’, nummer 150. Opmerkelijk: de vereniging spreekt zich uitdrukkelijk uit tegen de aanleg van een zonnepark in de polder van Dreischor. ,,Planologisch onlogisch en dus ongewenst”, schrijft voorzitter De Munnik in een brief aan het dagelijks bestuur van de gemeente Schouwen-Duiveland. Simone Doeleman en haar man Wilco boeren op de historische boerderij aan de Zorge’sweg, zij maken zich zorgen over mogelijke gezondheidseffecten.

Ineke van den Broek schrijft over poëziealbums: ‘Vier eeuwen vriendschap op papier’. Het gemeentearchief in Zierikzee heeft meer dan dertig albums in bezit uit de periode 1807-1950.

Verder een artikel over borden, die de aandacht vestigen op gekrompen en verdronken dorpen. In de PZC van 21 juni 2017 werd er al over de borden gepubliceerd:

Dáár hebben ooit mensen geleefd

door Esme Soesman

Denk je zo maar tegen een kale akker aan te kijken, blijkt daar een compleet dorp te hebben gestaan. Doorkijkborden in de polder laten verdwenen dorpsleven herrijzen.

Bij Brijdorpe – foto Dirk-Jan Gjeltema

Een strakke akker en hier en daar wat huisjes of een boom of struik. Spanning is soms ver te zoeken in de polder. Tot je op één van de zestien doorzichtige informatieborden stuit van gekrompen en verdronken dorpen op Schouwen-Duiveland. ,,Je ziet die dorpen opeens in het landschap liggen. Daar hebben mensen geleefd, gewoond en gewerkt”, zegt Caroline Geluk van Stichting Landschapsbeheer Zeeland (SLZ).

Zes staan er nu, her en der verspreid op Schouwen-Duiveland. Vóór 5 juli, als de borden officieel onthuld worden, moeten ze alle zestien op hun plekkie staan. Verwijzend naar échte dorpen volgens het archief van het Bisdom van Utrecht, met een kerk en bebouwing.

Van meer dan twintig van die dorpen die ooit op Schouwen-Duiveland hebben bestaan, is anno 2017 niets of bijna niets meer over. ,,Ze zijn vervallen tot buurtschap of soms is er zelfs geen plaatsbord meer.”

Dorpen werden in de loop van de eeuwen van de kaart geveegd door water en oorlog. Tijdens het beleg van Zierikzee door troepen van Mondragón werd Schouwen onder water gezet en vonden er plundertochten plaats. Mensen verlieten huis en haard en keerden niet of slechts met weinigen terug.

In het zuidelijk deel van Schouwen verdwenen dorpen en gehuchten door het steeds maar oprukkende water. En de Watersnoodramp van 1953 zorgde er voor dat van bepaalde kleine dorpen nog minder overbleef. ,,Je kunt daar over vertellen, maar ja…dat is iedereen zo weer vergeten. Het is mooi om met dit soort borden geschiedenis te laten zien, het beleefbaar te maken”.

Gemeente, SLZ en Stad en Lande staken de koppen bij elkaar en gemeentearchivaris Huib Uil dook diep in de archieven. Op elk doorkijkbord komt een kerk te staan, bij wijze van dorpshart. Voor zover specifieke info bekend is over de kerk is dat in de tekening verwerkt. Naast de info op de borden en een folder is veel over de dorpjes te lezen op de website van Zeeuwse Ankers (zeeuwseankers.nl).

Caroline Geluk: ,,Je ziet straks die dorpen. Het is een andere manier van geschiedenis leren. Waardoor je meer betrokken bij je omgeving raakt.”

**************

Verder in Stad en Lande: een artikel over het boek Collaboratie op Schouwen-Duiveland in de Tweede Wereldoorlog van Jop Steenhof de Jong, over de Kikkerfontein in Zierikzee – een herinnering aan de ingebruikname van de waterleiding in 1930, Jan de Jonge schrijft over de nonnen van de Cornelia.

Dit bericht is geplaatst in Tijdschriften met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *