Vers op Zondag 93: Sandra Burgers

Vers op Zondag is toe aan de vierde serie. In de eerste drie series zijn er afgelopen anderhalf jaar 76 gedichten gepubliceerd op dit weblog. Op naar de honderd en meer. Want wie wil Vers op Zondag nog missen? Vandaag aflevering 93: Sandra Burgers.

***********************

Dat het niet meer
Niet meer was dan dat
M’n hele leven
In een kipcarravannetje zat

Dat ik voorop zou gaan
En dat kleine ding
Het kleine dingetje
Schommelend achter me aan

Net genoeg
Genoeg plek voor
Een jurkje met bloemen
Wat zon en een lach

En als we stoppen
Dan stoppen we
Op een plek
Waar het helemaal niet mag

Sandra Burgers

foto Marc Machielse

Dit bericht is geplaatst in Zeeuwse Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

3 reacties op Vers op Zondag 93: Sandra Burgers

  1. Yvonne Wagenaar schreef:

    Mmmmm, wat een heerlijk gevoel van vrijheid spreekt hieruit. Mooi begin van de zondag!
    Y

  2. Johanna Kruit schreef:

    Dit gevoel herken ik Sandra , wat een fijn gedicht, ik droom meteen richting voorjaar !

  3. Jan Versluys schreef:

    Volgens mij gaat het, behalve het voorjaarsgevoel en de vrijheid die ( vakantie)reizen met zich mee brengt veel meer om een reis in de tijd.
    De dichteres gaat m.i. terug naar haar jeugd bij het zien van een oude caravan. Dat bloemen jurkje en de zon en de lach…….dat hoort echt bij het onbekommerd jong zijn.
    Mooi is ook het stijlmiddel waarvan de dichteres zich bedient.
    De herhaling van bv. – niet meer-,-dingetje-, -net genoeg- en -stoppen-. Het is alsof ze mijmert over vroegere tijden en zich de gebeurtenissen weer probeert voor de geest te halen.
    En natuurlijk eindigt het gedicht met een verbod : je mag iets niet van de verkeerswet.
    Je doet het natuurlijk wel. Ben je jong voor.
    Als het alleen dat fout parkeren maar is…….zijn jullie best brave meisjes ( en jongens) geweest in een sleurhut op weg naar vakantie bestemming!
    Fijn dat ik- in gedachten- een stukje mee mocht op een van die tochtjes. Want dat vind ik het mooie van dit gedicht : je gaat haast vanzelf terug naar je eigen jeugd en die tijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *