Column: Zeeuws-Vlaanderen met net dat beetje strijklicht

De hoop was dat het een beetje een Zeeuws-Vlaams feestje zou worden. Gelukkig: de film ‘Weg van jou’ – het kindje van Frans Lievens uit IJzendijke – is meer dan dat. Katja Herbers (foto) en de haren hebben er een film van gemaakt, die in heel Nederland en Vlaanderen en ver daarbuiten gezien mag worden.

Zeeuws-Vlaanderen met net dat beetje strijklicht

door Jan van Damme

We zien een oude Saab. Het type waarin mannen met pijp graag worden gespot. De bestuurster rijdt de tunnel in onder de Westerschelde, richting Terneuzen. Het ritme van de voorbij schietende lampen, de buis die steeds smaller lijkt te worden. Het geheel krijgt iets claustrofobisch. Happend naar adem haalt de vrouw haar inhaler tevoorschijn. Meteen na de tunnel belandt ze met haar Saab in de stromende regen op een landweg. De berm één grote modderpoel. Ze geeft gas. Ze rijdt zich vast.

‘Weg van jou’, de bioscoopfilm, gaat volgende week groots in première. Inderdaad, de film waar ze zich in Zeeuws-Vlaanderen onder aanvoering van Jan Lievens sterk voor hebben gemaakt. Een romantische komedie, een ‘feel good movie’ ten zuiden van de Westerschelde, met twee geliefden die elkaar eerst niet en dan natuurlijk toch vinden. De verzoeningsscène is in het Land van Saeftinghe opgenomen, vanuit een drone. Weer veel slik, maar nu bevrijdend.

Ik ging afgelopen maandagochtend met een beetje een zwaar gevoel naar Amsterdam, het Ketelhuis, waar ‘Weg van jou’ werd voorvertoond. Nederlandse films, ze zijn zelden aan mij besteed. Vaak versta ik geen hout van wat er gezegd wordt, moet ik steeds aan mijn echtgenote vragen: ‘wat zeggen ze?’ Ik herinner me donkere beelden van een Limburgse roversbende. Veel bloed, walgelijke seksscènes, lelijke koppen, en ik weet nog steeds niet waar het over ging. Zelfs met de film van onze Michiel de Ruyter had ik moeite. De zeeheld had een zwaar Jumbo-accent en er werd wel erg ruim met zaagsel gestrooid als er weer een kanonskogel de reling doorboorde. Waaien wilde het ook al niet.

Nee, dan ‘Weg van jou’. Het kan dus toch, een Nederlandse film waar je gewoon blij van wordt. Evi uit Rotterdam belandt als haar Saab uit de berm is bevrijd in een land, waar ik zo zou willen wonen. De sluizen van Terneuzen, het silhouet van IJzendijke, de markt van Sint Anna, allemaal met net dat beetje strijklicht dat wij al zo gewoon vinden.

Evi racefietst op de dijk, een containerschip koerst naar Antwerpen. Volgende week ga ik nog een keer kijken.

*****************************

Première Amsterdam
Maandag 9 oktober, Pathé Tuschinski, vanaf 20.00 uur, hele cast aanwezig, met afterparty live optreden van Rob Dekay (titelsong).

Premières Terneuzen
Dinsdag 10 en woensdag 11 oktober, Scheldetheater, vanaf 19.30 uur, per avond zijn een aantal acteurs en crew-leden aanwezig.

De film gaat met circa 120 kopieën uit. In de regio is vooraf ruim 110.000 euro ingezameld. Regie: Jelle de Jonge. Hoofdrollen: Katja Herbers, Maarten Heijmans. Co-producenten: Jan Lievens en Nynke van der Ploeg.

******************************

 

Dit bericht is geplaatst in Columns met de tags . Bookmark de permalink.

Één reactie op Column: Zeeuws-Vlaanderen met net dat beetje strijklicht

  1. Ada van Ree schreef:

    Ho, ho, Jan, Niet zo mopperen. Wat zou je denken van ‘Het is een schone dag geweest’, van Jos de Putter, uit 1993? Weliswaar een documentaire, maar onvergetelijk.
    Een prachtfilm, om nooit te vergeten. Bij deze dus!
    Je column over ‘Weg van jou’, schrijft me wel weer naar de bioscoop. Dank!

    Groeten, Ada van Ree

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *