Aan de roekelozen

Dinie Sophie Fintelman uit Groede publiceert haar tweede poëziebundel: ‘Aan de roekelozen’. Want: ,,Om te overleven moet je een beetje roekeloos zijn.”

door Jan van Damme

Of ze blij is met haar tweede poëziebundel? Dinie Sophie Fintelman aarzelt. Enerzijds, anderzijds. Natuurlijk is ze blij dat haar bundel ‘Aan de roekelozen’ kan worden gepresenteerd. Maar ook: ,,Eigenlijk ben ik nooit tevreden over mijn poëzie. Achteraf denk ik altijd dat het beter had gekund.”

Dinie Sophie Fintelman (foto Peter Nicolai) is dichter in Groede. Ze is in 1951 geboren in Appeltern. Inmiddels heeft ze al vele Zeeuwse jaren achter de rug. Eerst in Oostburg, van 1981 tot 1997, daarna in de Molenstraat in Groede. Ze studeerde Nederlands aan de Nutsacademie in Middelburg.

,,Die achtergrond als neerlandicus speelt een rol”, zegt ze. ,,Eigenlijk ben ik een lezer. Er is zo veel goeds geschreven, dat het nooit in me is opgekomen om zelf te gaan schrijven. Geen proza, en ook geen poëzie.” De ‘Beatrijs’, de ‘Minneliederen’ van Hendrik van Veldeke, voor dergelijke middelnederlandse teksten kan ze altijd en overal enthousiasme opbrengen. Ook dichters als Martinus Nijhoff, Gerrit Achterberg en – eigentijdser – Menno Wigman hebben haar liefde, meldt ze in haar biografie.

Meer een lezer. Waar komen dan de poëziebundels vandaan? Ze weet de eerste aanzet: ,,Ik ben een enorme vogelliefhebber. Bij Scherpbier tussen Oostburg en Groede heb je in het natuurgebied De Blikken een vogelkijkhut. Een jaar of acht geleden, het was 4 uur ’s ochtends, we waren op weg naar Schiphol voor een vakantie op Curaçao. Toen zag ik dat de kijkhut in de fik stond. Tegen mijn man Hans zei ik: stop, ik moet even wat opschrijven. Even later stond er een gedicht.”

Er volgden meer vanuit ‘de emotie’ geschreven gedichten, zoals over de grote windmolens bij Hoofdplaat. Dat zond ze in voor de Poemtata Poëziewedstrijd in Ertvelde. Ze werd tweede. ,,Tot mijn grote verbazing”, zegt de dichteres. ,,Alles overkomt me, zo lijkt het. Daarna stuurde ik zonder al te hoge verwachtingen een aantal gedichten op naar Uitgeverij Liverse. Ze waren meteen enthousiast.” Dat enthousiasme resulteerde in de in 2014 in de Bordeauxreeks verschenen bundel ‘Bots’.

De titel van haar nieuwe boek, ‘Aan de roekelozen’, heeft alles te maken met hoe mensen in het leven staan. Dinie Sophie Fintelman: ,,Het leven is niet zo vanzelfsprekend. Om te overleven moet je een beetje roekeloos zijn. Het heeft iets moois, iets spannends. Zelf ben ik misschien te braaf, ik zou wat roekelozer moeten zijn.”

Roekeloos

Voor mijn deur is het stil
Woorden ketsen af

Morgen zal ik de deur op
scherp zetten en overmorgen weer

een waanzinnige japon dragen
een groteske hoed
en mezelf beloven niet te stuntelen
op die belachelijke balletschoenen

De zee verschijnt met enige regelmaat in en tussen de regels. ,,Fascinerend, die geur, die horizon, het verdwijnpunt waarop je de vinger niet kunt leggen. Waar ik leef moet je ook een beetje bang zijn voor het water. Net als in het rivierengebied, waar ik vandaan kom. Daar ging het altijd over dreigende overstromingen.”

Op de cover van haar nieuwe boek staat een werk van de Vlaamse kunstenaar Eric Vande Pitte: schaatsende kinderen. Zelf bindt Dinie Sophie Fintelman de ijzers niet meer onder, ze is een keer heel hard gevallen. Wel zegt ze: ,,Als je schaatst ervaar je een enorm gevoel van vrijheid. Je zweeft bijna. Ik heb herinneringen aan een kind dat schaatst. Een kind dat een beetje roekeloos is.”

Schaatsen

uit de decembermaand verdwenen
en de weervrouw voorspelt
geen vorst maar regen

Ik zit in ’t gat van ’t zolderluik
en zie mijn schaatsen ligen
gebutst, gepoetst en ingevet

Ik weet dat
ze aan mijn fietsstuur hingen
en tussen spaken werden klem gezet

******************************

Dinie Sophie Fintelman: Aan de roekelozen – Bordeauxreeks nr. 42, Uitgeverij Liverse, 54 pagina’s, 15,95 euro. Presentatie: zaterdag 7 oktober om 15.30 uur in Eeterij Sjiek aan de Markt in Groede.

Dit bericht is geplaatst in Agenda, Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

Één reactie op Aan de roekelozen

  1. Dank Jan van Damme en Peter Nicolai.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *