Vers op Zondag 84: André van der Veeke

Vers op Zondag is toe aan de vierde serie. In de eerste drie series zijn er afgelopen anderhalf jaar 76 gedichten gepubliceerd op dit weblog. Op naar de honderd en meer. Want wie wil Vers op Zondag nog missen? Vandaag aflevering 84: André van der Veeke.

*********************************

TREIN NAAR HET NOORDEN

Ik nam de Hondekop naar het noorden –
treinen hadden toen schuiframen

Het raampje in mijn coupé stond open
en mijn chaotische leven ontsnapte me

Bruggen, seinpalen, introverte paarden
het rukken aan gras, de kolossale rode ster

Zoete lucht van hooi en huiver drong
binnen vanuit het ongrijpbaar snelle land

Ik was alleen en reisde omlaag in de tijd
naar de diepe, ijzeren bron van een ritme

(Naar omarmingen en naar een tante die
al een week wachtte op haar begrafenis)

André van der Veeke

Dit bericht is geplaatst in Zeeuwse Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

2 reacties op Vers op Zondag 84: André van der Veeke

  1. melis van den hoek schreef:

    Gedachten van mij in de coupé van André.
    Wij zitten met z’n allen op dit spoor.
    We willen allen omarmd worden
    En wachten voortdurend op onze begrafenis.
    We razen maar door in het derde couplet.
    Acht “erren” ratelen over de rails.
    Ik hoor het, ik zit in deze trein.
    In het vijfde couplet hoor ik het weer.
    Gaat de tijd zo snel? Wordt alles ongrijpbaar?
    Heb ik nog tijd genoeg om deze mooie beelden te verwerken?
    Je maakte me vanmorgen op tijd wakker André.
    Met dank.

  2. Johanna Kruit schreef:

    Jammer dat we onze chaotische levens niet meer kunnen laten ontsnappen door de treinraampjes ……………….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *