Vers op Zondag 75: Henri Looymans

cropped-nw2016zeelandgeboekt.jpgRuim 25 Zeeuwse dichters presenteren op toerbeurt op zondag een gedicht onder de noemer ‘Vers op Zondag’. De tot nu toe gepubliceerde gedichten zijn op dit boekenweblog te vinden in de categorie Zeeuwse Poëzie. Vandaag aflevering 75: Henri Looymans.

*******************************

Weemoed ligt op straat

40 huisjes lang en hink-stap- sprong breed plus de stoep voor de aanloop, een vertrouwd parcours van
uitgezette herinneringen en toch voelt het anders onder mijn leren zolen;
een trage pirouette in een stomme film, oude diesels en dito karren puffen een reukloze rondedans,
de groenteboer, melkboer, kolenboer, honden met mechanische kaken zetten zich af tegen de lucht,
kinderen slaan de hoepels rond, moeders met vaalwitte schorten in half open deuren, afijn,
enzovoorts, en zo meer;
schooiers zijn er niet meer, had mijn vader toch gelijk dat ze op hun laatste benen liepen, ha ha, de
tijd vrat hen op en ik zie mijn silhouet ook nauwelijks nog in de ramen;
mijn straat ontvlucht de vraatzucht van de jaren en laat zich vollopen met jong bloed, hun boards
achteloos op de rug tegen de stoeprand gesmeten;
het oude huis heeft een gezandstraalde look en koop-geil-glanzende kozijnen, alsof opnieuw
beginnen zomaar kan: in een straat die zichzelf niet langer herinnert;
misschien valt er nog wat te pimpen, een paar bronzen tegeltjes met daarop de namen van
weggevoerde joodse families, of een bankje met in de rug geschoten verzetsstrijders op een plaquette
of een made in China waterpomp die lijkt op de echte die er eerder stond;
wat heb je aan verleden als het toch wordt verbouwd of verborgen, kan je net zo goed onder je leren
zolen in het knarsen van Italiaans grint op de patio van je designhut in Laren de stem horen klinken
van je toekomst;
voelt ook kut.

Henri Looymans

Dit bericht is geplaatst in Zeeuwse Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

2 reacties op Vers op Zondag 75: Henri Looymans

  1. melis van den hoek schreef:

    Het is juist zo mooi in je herinnering dat het is zoals het was, het niet meer is. Juist daar! Ik beleef dan met positieve gedachten mijn onvergetelijke jeugd. We veranderen al eeuwen onze omgeving met de onjuiste gedachte hem te verbeteren. Laten we goed luisteren naar onze innerlijke stem van de komende tijd en dan betere beslissingen nemen. Een wezenlijke woordenvloed van weemoed om de uiting van dat vrouwelijke-korte-woord-gevoel terstond te doen veranderen. Bedankt en sterkte en succes, Henri .

  2. Sterk gedicht waarin vorm en inhoud elkaar versterken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *